Your SlideShare is downloading. ×
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
195
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. Het huis werd verbouwd en Toby adopteerde stiekem een nieuw katje, Felix. Dat gebeurde er zoal in de vorige update.
  • 2. Vroeg in de ochtend wordt Jessica wakker van de telefoon. ‘Wie belt er nu zo vroeg’ zucht ze terwijl ze naar beneden wandelt. Mopperend passeert ze een mandje voor huisdieren. Een mandje voor huisdieren? Nee, vast haar verbeelding.
  • 3. Ze neemt de telefoon op. ‘Hallo?’ zegt ze wanneer er niemand begint te praten. ‘Hallo?’ zegt ze nogmaals. Jessica haalt haar schouders op en hangt de telefoon weer aan de hoorn. Ze draait zich om. Ziet ze nu een krabpaal? ‘Jessica, hoe kan er nu een krabpaal staan, doe even normaal!’ denkt ze in zichzelf. Maar dan begint er weer iets te rinkelen. Jessica draait zich
  • 4. Dan stopt het geluid weer. Jessica is bang. Waarom belt er iemand, en hangt hij meteen op? En het is nog zo vroeg. Met de telefoon in haar hand gaat ze op de bank zitten. Ze zucht en haalt haar handen door haar haar. Maar dan ziet ze het uiteindelijk. ‘Een kat?!’ roept ze verbaasd. ‘Ow, nu heb ik Toby vast wakker gemaakt’
  • 5. ‘Jij kleine kat, wat doe jij hier in mijn huis?’ fluistert ze met een lief stemmetje naar de grijze kater. De kat stopt met spelen en het geluid stopt. ‘Jij, gemenerik!’ lacht Jessica. De kat kijkt Jessica niet-begrijpend aan. ‘Heeft Toby dit allemaal gedaan?’ vraagt ze terwijl ze weet dat de kat niet zal antwoorden.
  • 6. ‘Hey!’ Toby komt niet veel later van de trap af gegleden, ‘heb je al kennis gemaakt met onze Felix?’ ‘Als dit Felix is, dan wel ja!’ Jessica wijst naar de kat. ‘Felix heeft me gewoon bang gemaakt!’ zegt Jessica terwijl ze naar de schildersezel wandelt. Toby lacht.
  • 7. ‘Jij bent ook een stiekemerd, jij!’ Jessica geeft Toby een knuffel. ‘Ach, een kleine verassing kan geen kwaad… Vertel me eens waarom hij je bang heeft gemaakt?’ vraagt Toby met een nieuwsgierige blik, ‘hij heeft toch een lief snoetje’ En hij draait met zijn hoofd naar Felix.
  • 8. ‘Ik dacht dat de telefoon ging, dus ik naar beneden. En er belde dus niemand…’ ‘Ja, wie gaat er om die tijd nog bellen?’ onderbreekt Toby. ‘O, vertel verder’ ‘Dus, er belde niemand. Dat gerinkel was Felix dus. Ik wist dus helemaal niet dat jij Felix al binnen had gehaald. Ik schrok me een hoedje toen ik hem zag!’
  • 9. Toby luistert aandachtig. ‘Het is toch een mannetje, he?’ Toby knikt. ‘Maakt toch niet veel uit?’ ‘Nee, hoor. Felix is trouwens een mooie naam, vind je niet?’ ‘Jawel, en heb je trouwens de nieuwe meubels gezien?’ vraagt Toby trots. Jessica doet alsof ze een jurlid is en moet beoordelen. ‘Op kleur geef ik je een 9. De combinatie van de…’ zegt ze met een flauw stemmetje.
  • 10. Na nog wat geklets loopt Toby naar de nieuwe badkamer. Wat zou Amanda van Felix vinden? Zou het een leuke verassing zijn? Maar vandaag krijgt Amanda de kans niet om Felix te zien. Ze is nogal ziekjes en kan daarom niet gaan werken. En als ze niet
  • 11. Hij is al tevreden dat Jessica blij is met Felix. Deze ochtend was er blijkbaar iets grappigs gebeurd. Dat overkomt zijn moeder weer. Nee, het is zijn moeder niet. Wie zou zijn echte moeder zijn? Ach, wat maakt het uit. Hij heeft geen zin om daar helemaal over na te denken. Hij is gelukkig bij Jessica, Felix en ook Amanda.
  • 12. Wanneer Toby helemaal opgefrist is, zegt hij zijn moeder gedag en vertrekt naar school. Jessica eet op haar gemak een boterham in haar nieuw huis. Toch nog even wennen, alhoewel het niet zo’n villa is. Het is een grote aanpassing. Van een klein rechthoekig woninkje, tot een ruim huis. Ze neemt haar laatste hap en ruimt dan haar bord op.
  • 13. Als Toby uit school komt, wordt hij, zoals altijd, over een uur opgehaald door zijn werk. Sinds hij promotie heeft gemaakt, moet hij een nieuw uniform aan. Hij is teammascotte en moet daarom het lama-pak dragen. Het kan hem niet veel schelen, het is voor zijn werk!
  • 14. Binnen vermaakt Felix zich goed. Hij strekt zijn poten uit, tegen de krabpaal en trekt aan het stevig vastgebonden touw. Het geluid van het harde gekras vult het huis. Maar ook hebben Jessica en Toby de indruk dat hij zich verveelt, alhoewel hij hier pas één dag is.
  • 15. Jessica staat weer achter haal schildersezel. Achter haar loopt Felix wat in het rond. ‘Verveel je je?’ vraagt Jessica aan de kat. De kat kijkt naar Jessica om maar loopt daarna weer verder. ‘Inderdaad’ zegt Jessica alsof ze de kat hoorde praten. Ze dept haar penseel in een rood kleurtje en veegt het daarna op het witte doek.
  • 16. Toby opent de deur en laat zich op de bank ploffen. ‘Moe?’ vraagt Jessica als ze haar zoon ziet. ‘Weetniet’ Toby haalt haar schouders op en kleedt zich om. Dat lamapak liet hem behoorlijk zweten door de enorme hitte.
  • 17. Felix duwt zijn hoofd tegen Toby’s been. Toby bukt zich. ‘Felix, Felix, Felix’ gromt hij naar de kat. Toby grinnikt. ‘Vind je het leuk hier? Zijn je baasjes lief genoeg?’ Toby stelt een aantal vragen maar weet zelf dat Felix niet zal antwoorden. Hij aait Felix over z’n klein kopje waardoor Felix begint te spinnen.
  • 18. ‘Nu moet ik gaan, er bestaat ook nog iets wat huiswerk heet’ zucht Toby. Felix staat stil maar volgt Toby met zijn kop. ‘Waarom ben ik hier niet eerder aan begonnen’ zegt Toby tegen zichzelf wanneer hij het stapeltje huiswerk ziet liggen. Met een diepe zucht begint hij te werken.
  • 19. De volgende ochtend is Jessica al weer vroeg uit de veren. ‘Jij maffe kat’ giechelt Jessica wanneer ze Felix op de grond rondjes ziet draaien. Felix kijkt haar aan alsof het de normaalste zaak van de wereld is. ‘Doe maar door, hoor. Het stoort me verder niet’ lacht Jessica.
  • 20. De voeten van Toby raken de koude vloer. Beneden is het stil. Langzaam wandelt Toby verder naar de trap. Hij passeert de twee schilderijen. Loretta, zijn oma, en Jessica, zijn moeder. Hij blijft even stilstaan wanneer hij voor de schilderijen staat. Voorzichtig wrijft hij over het doek. Alsof het breekbaar is. ‘Binnenkort zal ik hier ook hangen, hoop ik’ denk hij bij zichzelf.
  • 21. Maar voordat er een portret van hem daar kan komen, moet hij zijn middelbare school afmaken. Met een brede glimlach stapt hij de schoolbus in. Hij groet de chauffeur met een kort knikje en gaat daarna zitten.
  • 22. De telefoon begint te rinkelen. Voor de zekerheid kijkt Jessica naar Felix, voor het geval dat het zijn speeltje was. Maar Felix eet onschuldig zijn brokjes op. Het blijkt Gabriëlle te zijn. Jessica vertelt over de verbouwing, de nieuwe liefde van Toby en natuurlijk ook over Felix.
  • 23. Na een tijdje moest Gabriëlle ophangen. Jessica kijkt in het rond. Wat kan ze gaan doen. Ze kijkt door het raam en ziet de zon schijnen. Af en toe valt er een blaadje van de boom, dat dan keurig naast een ander blad valt. Ze gaat naar boven en trekt sportkledij aan.
  • 24. Nadat haar spieren wat losser zitten, vertrekt ze. Felix loopt haar voor. Zou Felix wel alleen thuis mogen zijn? Ach, zo dom is hij ook weer niet. Jessica neemt een hoger tempo aan. De wind laat haar haar naar achteren zwaaien.
  • 25. Als Toby thuis is, vliegt hij meteen naar boven. Hij start de nieuwe computer aan. Iemand uit zijn klas had hem een spel meegegeven, en dat wou Toby zo snel mogelijk uitproberen. Zo te zien bevalt het hem wel. Jammer genoeg kan hij niet zo lang spelen, hij moet over een uurtje werken.
  • 26. Het uur vliegt voorbij. Toby loopt naar buiten, en Jessica komt net naar binnen. ‘Hé, waar kom jij vandaan?’ ‘Ik was gaan lo- pen’ hijgt Jessica. ‘Je bent erg buiten adem, hè’ ‘Je meent het’ antwoordt Jessica. Toby grinnikt. ‘Ik moet naar m’n werk, wat vind je van mijn nieuwe outfit?’ Toby showt zijn lama-pak. ‘Knap!’ Jessica steekt haar duim op. Toby stapt zijn carpool in.
  • 27. Jessica slentert naar boven. Ofwel had ze een te lange weg genomen, ofwel was ze te snel aan het lopen. Ze is in ieder geval uitgeput. Ze laat zich op het bed vallen. Wanneer ze weer op adem komt, doet ze een dutje.
  • 28. Het is laat en Jessica kan de slaap niet meer vatten. Misschien omdat ze daarnet te vroeg is gaan slapen door het lopen. Ze twijfelt geen enkele seconde voordat ze naar haar balletbarre wandelt. Eerst een kleine opwarming en dan volgen er prachtige bewegingen.
  • 29. Toch ging Jessica nog naar bed. Ze kon niet de hele avond door en door blijven sporten. Toby wordt wakker met een grote glimlach op zijn gezicht. Amanda zou vandaag weer naar het werk kunnen komen en dus ook Felix te zien krijgen. Hij is dolenthousiast en gaat naar
  • 30. ‘Hoe denk jij dat Amanda zou reageren?’ vraagt Toby wanneer hij achter zijn ontbijt zit. ‘Ik weet het niet…’ zegt Jessica slaperig, ‘Ik denk wel dat ze het leuk zou vinden, ik weet nog niet hoe ze echt is. Ik ken haar nog niet helemaal’
  • 31. ‘En hoe ga jij reageren op de reactie van haar?’ ‘Ma-ham…’ zucht Toby. Jessica veegt wat stof van de tafel met haar hand. ‘Ik vind jullie een leuk koppel, weet je dat?’ ‘Nu wel’ Toby staart naar zijn half-opgegeten kom. Jessica staat op en begint te keuken op te ruimen.
  • 32. Toby eet zijn kom leeg en spurt daarna naar boven. Hij kan nog even op zijn spel, daarna moet hij alweer naar school. Hij klikt op de muis, drukt op de spatiebalk en vloekt af en toe. Toby zit helemaal in het spel. ‘Toby, je bus is er!’ roept Jessica. Met tegenzin sluit Toby het spel af en stapt dan toch opgewekt
  • 33. Wanneer Toby is vertrokken, en wanneer Jessica achter haar schilderwerk duikt, blijft Felix nog over. Op een rustig tempo gaat hij op zoek naar een slaapplek. Felix trippelt vrolijk over de vloer en maakt dan een mooie sprong op Toby’s bed. Perfecte plaats.
  • 34. Niet veel later moeten Toby en Jessica allebei naar hun werk. Toby is erg benieuwd naar de reactie van Amanda maar hij is ook dolgelukkig om Amanda zelf weer eens te kunnen zijn. Hij heeft haar een paar dagen moeten missen. Jessica heeft niet een bepaald gevoel wanneer ze haar carpool instapt. Een gewone werkdag.
  • 35. En dan, het moment is aangekomen. Zenuwachtig staat het koppel in de voortuin. ‘Ben je er klaar voor?’ vraagt Toby. ‘Ik ben zo erg benieuwd!’ antwoord Amanda. ‘Zullen we dan naar binnen gaan?’ stelt Toby voor. ‘Oeh, het staat binnen… Ik weet alvast één ding!’
  • 36. ‘Wat denk je dat het zou kunnen zijn?’ Amanda twijfelt. ‘Ik heb echt geen idee!’ is het enige wat ze eruit krijgt. Hand in hand lopen ze verder naar de voordeur. ‘Ik voel me echt een klein kind dat zijn kerstcadeau krijgt ofzo!’ zegt Amanda plots. ‘Ach, Amanda, ik laat je niet langer in spanning. Loop maar gewoon naar binnen!’ lacht Toby.
  • 37. Amanda slaakt een kreet. ‘Jullie hebben een kat!’ gilt ze. ‘Ja, dat is de vera-…’ ‘Ksst, ga weg! Jij kat!’ Amanda jaagt de kat weg door op de grond te stampen en snel met haar handen te zwaaien. ‘Hé, wat doe je nu? Het is geen leeuw ofzo!’ Toby snapt het niet. Waarom jaagt Amanda die kat weg. Het is toch een leuke verassing?
  • 38. Bang kruipt Felix achteruit. Hij durft niet in de buurt te komen van Amanda. Zo ver mogelijk, weg van Amanda. ‘Wat is er met je?’ vraagt Toby bezorgd. Amanda antwoordt niet, maar blijft Felix wegjagen.
  • 39. ‘Kom mee naar buiten, Toby, kom mee!’ beveelt Amanda. Toby gehoorzaamt maar snapt het niet. Waarom doet Amanda zo raar? Op de achtergrond blijft Felix hen volgen. Met grote passen stapt Amanda naar buiten.
  • 40. ‘Kom, ik moet even zitten’ Amanda bukt zich en gaat daarna op de grond zitten. Het is stil. Amanda ademt snel in en uit. ‘Wat is er toch?’ vraagt Toby bezorgd, ‘je doet zo raar’ Amanda neemt de hand van Toby vast. ‘Het zit zo, ik heb een allergie voor katten…’
  • 41. ‘Oh, w-wat erg, zeg!’ Amanda knikt. ‘Als ik in de buurt van katten kom, krijg ik overal jeuk en adem ik moeilijk…’ vertelt ze. Toby luistert aandachtig. ‘Ik heb al ooit in het ziekenhuis gelegen, doordat een klasgenootje zijn kat meenam op dierendag. Die dag was echt een nachtmerrie’ Amanda kijkt achter haar, alsof de nachtmerrie haar weer komt pakken.
  • 42. Toby is sprakeloos. ‘Ik vind het heel erg voor je…’ meer kan hij niet zeggen. ‘Het is ook vervelend…’ antwoordt Amanda. Toby omhelst Amanda en gaat liggen op de koude grond. Moet hij nu kiezen tussen Amanda en Felix?
  • 43. ‘Ik, ik denk dat ik beter wegga’ zegt Amanda plots, ‘het wordt al donker, en voor de rest…’ Dan zwijgt ze. ‘voor de rest valt er niet veel te doen met mijn kat?’ vult Toby aan. Amanda glimlacht. ‘Inderdaad’ ‘Maar, Amanda, je weet, ik hou van je. Maar, ik hou ook van
  • 44. Jessica stapt haar carpool uit. Ze ademt een frisse lucht in. Bladeren rollen lichtjes over het gras. Ze kijkt om haar heen en ziet Toby samen met Amanda. Amanda roept iets. Jessica kijkt hun richting in. Maken ze ruzie?
  • 45. ‘Felix, Felix is mijn kat!’ antwoordt Toby. Waarom vroeg Amanda dat opeens zo boos? Amanda omhelst Toby opnieuw. Nu volgt Toby helemaal niet meer. ‘Ik dacht dat je een ander had, iemand die Felix heette!’ legt Amanda uit. Toby rolt met zijn ogen. ‘Zou ik voor iemand anders gaan, en jou zomaar laten zitten? Dacht het niet!’
  • 46. ‘Dacht het niet!’ is het laatste wat Jessica hoort. Ze wandelt sneller naar het koppel. ‘Wat is hier gaande, als ik vragen mag?’ vraagt ze. Amanda schrikt lichtjes. ‘We zijn gewoon buiten’ antwoordt Toby bot. ‘En, dat geruzie van daarnet?’ ‘Welk geruzie?’ Amanda lacht onbegrijpelijk naar Toby. Jessica zucht. ‘Ik stap net mijn carpool uit en jij bent boos op Toby’ Jessica
  • 47. Amanda schuift haar haarband goed. ‘Ik dacht dat Toby met een ander verkering had, met… Een jongen…’ Jessica kijkt Amanda met grote ogen aan. ‘Het is niet waar, hè!’ zegt Toby voor de zekerheid. ‘Oke, ik snap het ondertussen. Maar waarom dacht je dat?’
  • 48. Beide kijken Jessica en Amanda naar Toby. Amanda draait zich terug naar Jessica. ‘Ik zal het even uitleggen. Toby had een verassing en dat bleek dus een kat te zijn, Felix, maar ik ben allergisch voor katten. Dat wist Toby natuurlijk niet. Toen zijn we naar buiten gegaan en zei Toby dat hij van mij, maar ook van Felix hield. Ik wist niet wie Felix was, dus ik dacht dat het een
  • 49. ‘Ik ga naar binnen, ik vries hier zowat dood’ grinnikt Jessica, ‘kom je ook zo naar binnen, Toby?’ Toby knikt. ‘Amanda, ik weet nog niet hoe we dit probleem kunnen oplossen… Maar, ik blijf nogsteeds van je houden’ zegt Toby. ‘Dat weet ik toch’ fluistert Amanda terug. Ze geven elkaar een zoen en daarna vertrekt Amanda.
  • 50. Toby haalt zijn handen door zijn haar. Wat moet hij doen? Eén ding weet hij zeker; Felix gaat niet weg. Hoe kan hij dan nog bij Amanda zijn? Door Felix op te sluiten in een kamertje? Dat gaat dus niet. Hij weet niet wat te doen.
  • 51. Toby is op weg naar zijn slaapkamer. Hij hoort een kort geluidje naast hem. ‘Felix!’ Toby neemt Felix op zijn schouder. ‘Ben jij een probleempje voor Amanda?’ fluistert Toby naar Felix. Felix geeft Toby een duwtje met zijn hoofd. Na een korte vertroetelbeurt kruipt Toby zijn bed in.
  • 52. Warme stralen kletteren op Jessica’s huid. Stoom vult de badkamer. Jessica denkt na. Toby heeft het vast moeilijk… Hij moet een oplossing vinden. En één ding weet Jessica zeker; Felix gaat niet weg.
  • 53. Jessica opent de deur. Felix kijkt Jessica aan met zijn groene ogen. ‘Jij, Felix! Jij bezorgt Toby toch wel problemen!’ Jessica aait Felix over zijn klein hoofdje. ‘Jij blijft voor altijd bij mij’ fluistert Jessica, ‘jij gaat niet weg!’
  • 54. De volgende ochtend ligt Toby op de bank. Hij heeft niet geweldig geslapen. Hij zit te veel met dat probleem in zijn hoofd. Jessica staat in de keuken een ontbijt te maken. Zij is gewoon vroeg op.
  • 55. ‘Kom je eten?’ Jessica probeert hem niet wakker te maken. ‘Hm’ is wat ze terug te horen krijgt. ‘Goed geslapen?’ vraagt Jessica terwijl ze in haar pannenkoek prikt. ‘Wat denk je zelf…’ Toby schuift zijn stoel aan. Jessica antwoordt niet. ‘Het is gewoon… Dat hele gedoe met Felix en Amanda, het maakt me gek’ mompelt Toby.
  • 56. Jessica legt haar vork weer neer. ‘Haar allergie is inderdaad vervelend, maar er zal heus wel een oplossing zijn’ probeert Jessica hem op te peppen. ‘Zal wel’ zegt Toby met volle mond. ‘Ik weet wel één ding zeker;’ begint Jessica. ‘Felix gaat niet weg!’ zeggen ze tegelijk.
  • 57. ‘Hij is gewoon te lief om weg te doen. Maar ik houd ook zielsveel van Amanda’ ‘Zit er niet te veel mee, we komen ooit wel op een oplossing…’ troost Jessica. Toby legt zijn hoofd in zijn handen. ‘Ik ben gewoon nog wat moe’ zegt hij alvast.
  • 58. Toch moet hij naar school. Hij trekt een dikkere trui aan en wikkelt een sjaal rond zijn nek. Het is fris buiten. Toby wrijft zijn handen tegen elkaar. Hij blaast diep uit. Hij sloft door de bladeren naar de bus en stapt dan in.
  • 59. Jessica trekt een jogging aan; lekker warm. Ze ruimt de borden op. Ze hoort Felix die zijn brokjes laat breken en vervolgens op eet. Jessica oefent wat voor het optreden zodadelijk. ‘1, 2, 3 en 4’ ze telt de maten mee in haar hoofd. ‘Zal wel lukken’ denkt ze.
  • 60. Wanneer Toby thuis arriveert, ziet hij een roos in een vaasje staan. Er hangt ook een roze kaartje aan de bloem. To by, e ve n z e g g e n dat ik van je ho ud. Natuurlijk wist je dat al. Maar do o r m ijn alle rg ie is he t m o e ilijk o m je vaak te z ie n. Ik wo u g e wo o n e ve n z e g g e n, ik blijf van je ho ude n, Fe lix laat o ns nie t
  • 61. ‘Nee,’ fluistert Toby, ‘Felix laat ons niet uit elkaar gaan’ Hij legt de vaas boven op zijn bureau. Als hij beneden is, toetst hij Amanda’s nummer in. ‘We kunnen toch ook via de telefoon communiceren?’ zegt Toby wanneer Amanda opneemt. ‘Maar zo kan ik je niet vastpakken…’ ‘…’ ‘Mama zegt dat er wel een oplossing zou komen’
  • 62. ‘…’ ‘Nee! Felix gaat niet weg!’ ‘…’ ‘Je schreef dat Felix ons niet uit elkaar zou halen, maar jij haalt Felix en mij ook niet uit elkaar’ zegt Toby op een niet al te boze toon. ‘…’ ‘Nee, ik ben niet boos hoor. Het is maar dat je het weet’ ‘…’ ‘Ja, het is lastig. Maar ik blijf het herhalen, zoals mama het ook doet, we vinden wel een oplossing’
  • 63. Na een tijdje hangt hij de telefoon toch op. We vinden wel een oplossing… Ja, hoor. Hij roert wat in zijn schaaltje. Dat Amanda op het idee kwam om Felix weg te doen! Ze wist het wel, dat Felix niet weg gaat, en dan toch proberen. Is Amanda tegen Felix? Iets tegen Felix, iets tegen Toby!
  • 64. Toby hoort een lichte gil van buiten. Hij kijkt door het raam en ziet Jessica met haar handen in de lucht buiten in de kou staan. Toby snelt naar buiten. ‘Wie is er top? Ik ben top!’ Jessica maakt wat grappige bewegingen. ‘Top van de carrière, Toby, de top!’ roept ze enthousiast. Er verschijnt een glimlach op Toby’s gezicht. ‘Proficiat, mam!’
  • 65. Een nieuwe dag is aangebroken. Het is doodstil in het huis. Alleen de voeten van Jessica die de vloer raken zijn hoorbaar. Felix kijkt om en ziet Jessica. ‘Goedenmorgen Felix!’ fluistert Jessica. Ze gaat achter haar schildersezel staan. ‘Wat kan ik anders doen, Felix?’ grapt ze.
  • 66. Even later, als de zon opgekomen is, komt ook Toby naar beneden. Hij laat zich neervallen op de bank. ‘Deze keer wèl goed geslapen?’ vraagt Jessica opgewekt. Toby haalt zijn schouders op. ‘Ik vond gister een roos met een briefje er aan, van Amanda’ vertelt Toby. ‘Ooh, wat stond er op?’ ‘Weet ik niet meer precies. Maar dat ze nog van me houdt en dan Felix ons
  • 67. Jessica zwijgt. ‘Er is niks te doen’ zucht Toby. ‘Spreek met Aman-’ Jessica stopt haar zin. Toby draait zijn hoofd naar Jessica. ‘Niks’ zegt ze. ‘Oplossing, oplossing, oplossing. Waar blijf je?’ denkt Toby.
  • 68. Boven ligt Felix te slapen. Hij is zich van geen kwaad bewust wat hij allemaal heeft veroorzaakt. Felix hoort wat gepraat van beneden. Hij ademt diep in en laat de lucht door zijn neusgaatjes naar buiten gaan. Hij legt zijn kop boven zijn poten en zijn staart voor hem.
  • 69. Generaties 1 Loretta 2 Jessica 3 Toby Dit was het dan alweer! Tot de volgende keer!

×