"No CARIÑO está a chave" Suso Carracedo. Coruña, 6-novembro-07  IV Semana da Familia “A familia: espacio de acol...
Saúde  (O.M.S.) = Benestar  BIO - PSICO - SOCIO - ESPIRITUAL Enfermidade  = Crise que BIO- lóxico afecta a  PSICO- lóxico ...
Ancián Dependente <ul><li>Autonomía    Independencia </li></ul><ul><li>Autonomía : capacidade para decidir sobre sí e sob...
A realidade da ancianidade <ul><li>Molestias : derivadas da idade, da enfermidade ou do tratamento. </li></ul><ul><li>Perd...
A Arte de Coidar ó ancián
Toda persoa, en especial o ancián, se atopa con distintas necesidades que debe cubrir e ás cales nós debemos dar acompañam...
Necesidades Fisiolóxicas:  Indispensables para a vida (alimentación, hidratación, curas, hixiene, o sono, mante-la tempera...
Necesidades do Coidar: a Soidade <ul><li>   ¿Tódalas persoas maiores se sinten soas? </li></ul><ul><li>8 % do total.  Est...
a Soidade (II) Estratexias para combati-la soidade.    Dar vida ós anos e non anos á vida (calidade de vida, disfrutar). ...
 
Necesidades do Coidar :   a ESCOITA <ul><li>Zenón de Elea:  “fóronnos dadas dúas orellas, dous ollos e unha soa boca para ...
“ Cando o ancián conta sempre o mesmo” A Escoita (II) O  Narrar : recurso básico para afronta-la crise de identidade. Víve...
Porque a Esperanza existe  alí onde un ser  se preocupa por tí
“ Perde-la Memoria, perde-lo maior tesouro” A Escoita da persoa con deterioro cognitivo   Se ir perdendo a memoria é ir pe...
   A memoria a miúdo fai sufrir, doe. ¿Quere isto dicir que perde-la memoria significa non sufrir?    Os familiares e pr...
Compañeiros na “ derradeira viaxe”  da vida:  A Morte. +  Término “TABÚ”. Ocultamento total desta realidade. +  En xeral a...
Recursos Red de Soporte: Familia Voluntariado Servicios Sociais Médico Amigos  Parroquia Outros... Enfermeira, HADO
Ten o lugar primordial e insustituible da atención integral ó enfermo ancián, ofrecéndolle: <ul><li>Coidados e atención fí...
Parroquia <ul><li>Sensibilización/ evanxelización : </li></ul><ul><ul><li>Traballar para que a parroquia sexa fonte de saú...
Parroquia <ul><ul><li>Implicar a tódolos membros da parroquia. </li></ul></ul><ul><ul><li>Axudar ás súas familias, especia...
¡Cóidate, doidador! O perigo da codependencia <ul><li>Risco de pasar a  depender do dependente : necesitar axudarlle para ...
<ul><li>Remedios : aprender a delegar, deixar a outros participar nos coidados, ventilar con alguén as emocións e sentimen...
Esto será  positivo  para os/as dous: Coidador : non caerás no esgotamento. Persoa enferma , refrescarase tanto física com...
 
Coma co  bo instrumento só lle saca  excelente música  o que sabe tocalo.   Graciñas
Bibliografía: <ul><li>BERMEJO, J.C. (Ed.),  Cuidar a las personas mayores dependientes , Sal Terrae, Santander 2002. </li>...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Conf Suso Carracedo

550
-1

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
550
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
9
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Conf Suso Carracedo

  1. 1. &quot;No CARIÑO está a chave&quot; Suso Carracedo. Coruña, 6-novembro-07 IV Semana da Familia “A familia: espacio de acollida”. Afronta-lo sufrimento, ancianidade e dependencia en familia .
  2. 2. Saúde (O.M.S.) = Benestar BIO - PSICO - SOCIO - ESPIRITUAL Enfermidade = Crise que BIO- lóxico afecta a PSICO- lóxico SOCIO- lóxico ESPIRITUAL “ Os médicos e profesionais da saúde non deben actuar coma meros técnicos do corpo, tamén deben arriscarse a ingresar na vida emocional e espiritual dos seus pacientes... Se se atreven a cruzar estes límites, conseguirán o máximo de visión e intuición e poderían prestar un máximo de axuda”. Victor Frankl.
  3. 3. Ancián Dependente <ul><li>Autonomía  Independencia </li></ul><ul><li>Autonomía : capacidade para decidir sobre sí e sobre o que desexa. </li></ul><ul><li>Independencia : capacidade para arreglárseas por sí só. </li></ul><ul><li>Se non é capaz de facer algunhas cousas (dependencia) non significa que non sexa capaz de decidir e non queira ter un control, aínda só parcial, da súa vida (autónomo). </li></ul>Sempre hai unha AUTONOMÍA POSIBLE , debemos respetala.
  4. 4. A realidade da ancianidade <ul><li>Molestias : derivadas da idade, da enfermidade ou do tratamento. </li></ul><ul><li>Perdas : do traballo, status social, parella, capacidades físicas, amigos,... </li></ul><ul><li>Dependencia : da familia, amigos ou do persoal sanitario. </li></ul><ul><li>Ruptura : dos vínculos relacionais e afectivos. </li></ul><ul><li>Incapacidade : para consegui-los seus obxetivos. </li></ul><ul><li>Desfiguración : cambios físicos e funcionais. </li></ul><ul><li>Morte : vívese como consecuencia da idade e da enfermidade. </li></ul>
  5. 5. A Arte de Coidar ó ancián
  6. 6. Toda persoa, en especial o ancián, se atopa con distintas necesidades que debe cubrir e ás cales nós debemos dar acompañamento e resposta. Auto - - trascendencia N. de Estima Amor y pertenencia N. de Seguridad Necesidades Fisiológicas Necesidades de Maxlow
  7. 7. Necesidades Fisiolóxicas: Indispensables para a vida (alimentación, hidratación, curas, hixiene, o sono, mante-la temperatura basal,...). De Seguridade: sentirse protexida contra os perigos externos e internos, conocimento e información sobre o seu estado de saúde, estabilidade, orde, coordenadas espacio-temporais coñecidas,... De Amor e pertenza: poder dar e recibir amor, relacións afectivas calurosas, poder expresar sentimentos de hostilidade sen sentirse culpable, sentirse parte dunha familia e dun pobo,... De Estima e consideración: cando me sinto apreciado polos demáis, útil á sociedade, valorado positivamente e respetado, posuíndo certa autonomía e independencia,... Autotrascendencia: permitir perdoarse e perdoar, equilibrio interior e social (cos outros e Deus), elabora-las perdas e o loito anticipado, afrontar e dar sentido ó sufrimento, á enfermidade, á morte e á vida, poder seguir esperando,...
  8. 8. Necesidades do Coidar: a Soidade <ul><li> ¿Tódalas persoas maiores se sinten soas? </li></ul><ul><li>8 % do total. Estar soa  sentirse soa. </li></ul><ul><li>O ser humán é un ser RELACIONAL: busca nos outros aquilo que precisa para completarse, en especial o compoñente afectivo, de ahí que a soidade non teña tanto que ver co nivel espacial, senón máis ben co afectivo-relacional . </li></ul><ul><li>Pode ser domesticada e converterse en fonte de vida. </li></ul><ul><li>A que se agudice colaboran vellos prexuicios: son coma nenos, non teñen vida productiva, non viven experiencias nin teñen necesidades sexuais, son dependentes, trasnochados, ... </li></ul>
  9. 9. a Soidade (II) Estratexias para combati-la soidade.  Dar vida ós anos e non anos á vida (calidade de vida, disfrutar).  Apoiarse nas relacións amistosas.  Autenticidade na comunicación e Escoita activa.  Ofrecerlle-lo rol de Abó/ aboa.  Provocar neles o interés (pola vida) INTERESÁNDOSE por eles.  Dar lugar á actividades de voluntariado (sen cair na tentación da superación polo aturdimento con actividades).  Dar lugar a prácticas relixiosas (teñen máis tempo para cultiva-lo interior).  Conscientes de que o seu papel é mante-los valores do ser por riba do ter e do amor por riba do eficientismo. Querer e deixarse querer.  En resumo, un “ envellecimento activo” coa máxima autonomía posible.
  10. 11. Necesidades do Coidar : a ESCOITA <ul><li>Zenón de Elea: “fóronnos dadas dúas orellas, dous ollos e unha soa boca para que escoitemos e vexamos o doble do que falemos”. </li></ul><ul><li>É facer silencio interior. </li></ul><ul><li>Centrarse na Persoa (non no problema ). </li></ul><ul><li>Acolle-los sentimentos e os medos. </li></ul><ul><li>Ter os ollos abertos á linguaxe non-verbal. </li></ul>
  11. 12. “ Cando o ancián conta sempre o mesmo” A Escoita (II) O Narrar : recurso básico para afronta-la crise de identidade. Vívese máis da memoria que da esperanza. É un recurso terapéutico (saudable) porque con el comunícanos que está vivo, que ten unha historia, unha identidade. Autoafírmase e mantén alta a Autoestima . “ SON o que fun: digno de consideración, respeto e escoita”. Son ALGUÉN e non “algo”. Narrar acontecimentos e experiencias é unha OPORTUNIDADE para reconciliarse coa propia sombra, sanar o negativo. Non escoitalo é abandoalo á soedade afectiva, é matalo antes de morrer. Escoita-la historia repetida significa oír sempre unha nova MENSAXE de vida, e escoitalo expresa valoración, interés e, polo tanto, pode converterse en fonte de ESPERANZA .
  12. 13. Porque a Esperanza existe alí onde un ser se preocupa por tí
  13. 14. “ Perde-la Memoria, perde-lo maior tesouro” A Escoita da persoa con deterioro cognitivo Se ir perdendo a memoria é ir perdendo o senso da vida, a esperanza, a capacidade de narrar e o sentirse ligado á sociedade, entón: ¿Cómo se pode vivir sen memoria? ¿Quén é un se non recorda?  Aínda sen memoria, un posúe unha dignidade única que os demáis deben recoñecer e respetar.  Pódese “perde-la cabeza”, pero nunca a ‘memoria do corazón’.  Debemos estimula-lo corazón coa linguaxe do amor. Aprender unha nova forma de falar sen palabras, moito máis fonda; a dos sentimentos a través da linguaxe non-verbal.
  14. 15.  A memoria a miúdo fai sufrir, doe. ¿Quere isto dicir que perde-la memoria significa non sufrir?  Os familiares e profesionais temos un Reto : Manter viva a memoria afectiva do ancián, a memoria do corazón.  A loita é dura; ten un coste afectivo moi forte para o coidador. Pero éste manifesta a grandeza do ser humano: a capacidade de dar con sacrificio e esforzo, sabendo que pouco pode recibir a cambio.  Éste convírtese en signo de Esperanza , nun mundo necesitado de mostras de Amor gratuito e desinteresado.
  15. 16. Compañeiros na “ derradeira viaxe” da vida: A Morte. + Término “TABÚ”. Ocultamento total desta realidade. + En xeral a persoa non ten medo á morte, senón só está preocupada por o cómo morrerá (¿dor?, ¿enfermidade prolongada?¿acompañada ou abandoada?,...). + Ten necesidade de expresa-los seus medos e comparti-las súas esperanzas. Morte biolóxica e morte biográfica. + Purifica-la linguaxe. + Reflexión persoal acerca de cómo vivo eu a miña morte. + Atención ó tratamento da morte cos nenos, con membros da familia (dó anticipado, dó ausente, retardado ou crónico).
  16. 17. Recursos Red de Soporte: Familia Voluntariado Servicios Sociais Médico Amigos Parroquia Outros... Enfermeira, HADO
  17. 18. Ten o lugar primordial e insustituible da atención integral ó enfermo ancián, ofrecéndolle: <ul><li>Coidados e atención físicos primarios. </li></ul><ul><li>Cariño = sentirse querido. </li></ul><ul><li>Axuda e protección = sentirse seguro. </li></ul><ul><li>Compañía = non sentirse abandonado. </li></ul><ul><li>Comprensión e paciencia = non sentirse carga. </li></ul><ul><li>Axuda e apoio para afronta-la enfermidade con realismo e asumi-las súas consecuencias coa maior paz posible. </li></ul><ul><li>Axuda na fe (se o desexa): compartindo a Palabra, orando con el e facilitándolle-la comunidade ou o sacerdote. </li></ul><ul><li>Deixarlle expresa-los seus medos, interrogantes e esperanzas, tamén sobre a morte. </li></ul>Familia
  18. 19. Parroquia <ul><li>Sensibilización/ evanxelización : </li></ul><ul><ul><li>Traballar para que a parroquia sexa fonte de saúde. </li></ul></ul><ul><ul><li>Axudar e dar claves ós sans para vivir a saúde, a enfermidade, a ancianidade e a morte, sanamente. </li></ul></ul><ul><ul><li>Dar a coñece-la realidade do ancián enfermo. </li></ul></ul><ul><li>Acción/ testemuño : </li></ul><ul><ul><li>Visitar a tódolos anciáns e acompañalos, especialmente ós máis desasistidos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Promover un voluntariado capacitado para dar resposta ás necesidades do ancián integralmente. </li></ul></ul><ul><ul><li>Integralos na parroquia como membros activos e plenos. Eles tamén nos evanxelizan. </li></ul></ul>
  19. 20. Parroquia <ul><ul><li>Implicar a tódolos membros da parroquia. </li></ul></ul><ul><ul><li>Axudar ás súas familias, especialmente a vivi-la dependencia. </li></ul></ul><ul><li>Festa/ celebración : </li></ul><ul><ul><li>Celebra-los sacramentos cos enfermos: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reconciliación. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Unción (a ser posible comunitariamente). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Eucaristía (tamén na casa do enfermo). </li></ul></ul></ul>
  20. 21. ¡Cóidate, doidador! O perigo da codependencia <ul><li>Risco de pasar a depender do dependente : necesitar axudarlle para sentirme eu ben. </li></ul><ul><li>Se non o/a coida séntese baleiro, sen saber o que facer e nin cómo manexa-la culpa. </li></ul><ul><li>Indicadores : síntese indispensable, non disposición a delegar coidados, “ninguén o fai coma min”, “teño que estar as vintecatro horas con él”, non se aceptan límites, nin podo expresar cansancio ou rabia. Toda a vida está posta nel/nela e non se permite descansar . </li></ul>
  21. 22. <ul><li>Remedios : aprender a delegar, deixar a outros participar nos coidados, ventilar con alguén as emocións e sentimentos, aceptar límites, impotencia e rabia. </li></ul><ul><li>Pois o burn-out ( queimarse ) provocará incluso unha mala xestión do duelo e infelicidade posterior ó falecimento da persoa querida (fácilmente a vida non ten sentido, as relacións significativas foron abandoadas, as aficcións non se cultivaron e prodúcese un baleiro existencial difícil de manexar). </li></ul><ul><li>É fácil entrar en depresión, por iso Cóidate moito . </li></ul><ul><li>E Graciñas polo teu inmenso traballo. </li></ul>
  22. 23. Esto será positivo para os/as dous: Coidador : non caerás no esgotamento. Persoa enferma , refrescarase tanto física coma emotivamente
  23. 25. Coma co bo instrumento só lle saca excelente música o que sabe tocalo. Graciñas
  24. 26. Bibliografía: <ul><li>BERMEJO, J.C. (Ed.), Cuidar a las personas mayores dependientes , Sal Terrae, Santander 2002. </li></ul><ul><li>TORRALBA ROSELLÓ, F., Lo ineludiblemente humano. Hacia una fundamentación ética del cuidar , en “Labor Hospitalaria”, nº 253 (1999). </li></ul><ul><li>PELLEGRINO, E. - THOMASMA, D., Helping and healing (trad. ital. Medicina per vocazione , Dehoniane, Roma 1994). </li></ul><ul><li>DIE TRILL, M.- LÓPEZ IMEDIO, E., Aspectos Psicológicos en Cuidados Paliativos. La comunicación con el enfermo y su familia , Ades, Madrid 2000. </li></ul>
  1. A particular slide catching your eye?

    Clipping is a handy way to collect important slides you want to go back to later.

×