Shah Jo Risalo

568
-1

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
568
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
3
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Shah Jo Risalo

  1. 1. ‫ﺗﺮﺗﻴﺐ ڏﻳﻨﺪڙ‬
  2. 2. ‫אرﭘﻨﺎ‬ ‫ﻋﺒﺪאﻟﺤﺴﻴﻦ ﻓﺎروﻗﻲ‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم‬ ‫ﻧﺬﻳﺮ אﺣﻤﺪ ﻓﺎروﻗﻲ‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم‬ ‫۽‬ ‫پیارو دوست‬ ‫ﮬﺪאﻳﺖ ﻣﻨﮕﻲ‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم‬ ‫ﺟﺮﻧﻠﺴﭧ‬‫‪Chief Executive IT Scholar‬‬‫‪Manzoor Ahmed Farooqi‬‬
  3. 3. ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫ﺳﺮ رپ‬ ‫ﺳﺮﺣﺴﻴﻨﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺳﺮ ﮐﺎﮬﻮڙي‬ ‫ﺳﺮ ﻟﻴﻼﭼﻨﻴﺴﺮ‬ ‫ﺳﺮ ﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬‫ﺳﺮ ﺑﺮوو ﺳﻨﮅي‬ ‫ﺳﺮ ﻣﻮﻣﻞ رאﮢﻮ‬ ‫ﺳﺮ ﮐﻨﭝﺎت‬ ‫ﺳﺮ رאﻣﻜﻠﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﻣﺎرﺋﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺮﻳﺮאڳ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﺎﭘﺎﺋﺘﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﺎﻣﻮڏ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺎﻣﻮﻧﮉي‬ ‫ﺳﺮ ﭘﻮرب‬ ‫ﺳﺮ ﮔﻬﺎﺗﻮ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﮭﮣﻲ‬ ‫ﺳﺮﻛﺎرאﻳﻞ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﻮرٺ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺴﺌﻲ آﺑﺮي‬ ‫ﺳﺮ ﭘﺮﭜﺎﺗﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﻴﮇאرو‬ ‫ﺳﺮ ﻣﻌﺬوري‬ ‫ﺳﺮ ڏﮬﺮ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺎرﻧﮓ‬ ‫ﺳﺮ دﻳﺴﻲ‬ ‫ﺳﺮ ﺑﻼول‬ ‫ﺳﺮ آ ﺳﺎ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﻮﮬﻴﺎري‬ ‫ﺷﺎه ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫ﻛﻠﯿﺎڻ آڏوאﮢﻲ‬ ‫‪eBook‬‬ ‫۾‬ ‫ﺗﺮﺗﻴﺐ ڏﻳﻨﺪڙ‬ ‫ﺟﻨﻴﺪ ﻓﺎروﻗﻲ، ﺟﻤﺸﻴﺪ ﻓﺎروﻗﻲ‬ ‫ﻣﺮאد وאﮬﮡ روڊ، ﻻڙﻛﺎﮢﻮ، ﺳﻨﮅ، ﭘﺎﻛﺴﺘﺎن.‬ ‫‪email: xara_junaid@yahoo.com‬‬
  4. 4. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫ﺳﺮ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭘﮭﺮﻳﻮن‬ ‫١‬ ‫َ‬ ‫ََ‬ ‫َאول َא﷢ ﻋﻠﻴﻢ، אﻋﻠﻲ، ﻋﺎﻟﻢ ﺟﻮ ڌﮢِﻲ؛‬‫ٰ‬ ‫ِ ُ َِ ُ‬ ‫ﻗﺎدر ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻗﺪرت ﺳﻴﻦ، ﻗﺎﺋﻢ آهٖ ﻗﺪﻳﻢ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُِ‬ ‫ِ‬ ‫وאﻟﻲ، وאﺣﺪ، َوﺣﺪهٗ، رאزق، َرب َرﺣﻴﻢ؛‬ ‫ﱡ ِ‬ ‫َۡ‬ ‫ُِ‬ ‫ِ َ ُ َ ِ‬ ‫ﺳﻮ ﺳﺎرאه ﺳﭽﻮ ڌﮢﻲ، ﭼﺌﻲ ﺣﻤﺪ ﺣﻜﻴﻢ؛‬ ‫ﻛﺮي ﭘﺎڻ ﻛﺮﻳﻢ، ﺟﻮ ُڙون ﺟﻮ َڙ ﺟﮭﺎن ﺟﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫َِ ُ‬ ‫٢‬ ‫َوﺣﺪہٗ ﻻ ﺷﺮﻳﻚ ﻟﮧ، ﺟﻦ ُאﺗﻮﺳﻴﻦ אﻳﻤﺎن؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َِ َ َٗ‬ ‫َۡ‬ ‫َ‬ ‫َ َ‬ ‫ﺗﻦ ﻣﭹﻴﻮ ﻣﺤﻤﺪ ؐ ﻛﺎرﮢِﻲ، ﻗﻠﺐ ﺳﺎڻ ﻟِﺴﺎن؛‬ ‫َ‬ ‫ِ ُ ﱠُ‬ ‫ُאو‪ ‬ﻓﺎﺋﻖ ۾ ﻓﺮﻣﺎن، ََאوﺗ ِﮍ ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ אوﻟِﻴﺎ.‬ ‫َِ َ‬ ‫٣‬ ‫ََאوﺗ َﮍ ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ אوﻟﻴﺎ، ﺳﺘﮍ وﻳﺎ ﺳﺎﻟﻢ؛‬ ‫َِ‬ ‫ُ َِ‬ ‫ﻫﻴﻜﺎﺋﻲ ﻫﻴﻚ ﭤﻴﺎ، َאﺣﺪ ﺳﻴﻦ ﻋﺎﻟﻢ؛‬ ‫َِ‬ ‫ََ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ﮭﻴﻦ.‬ ‫ﺑﻲ ﺑﮭﺎ ﺑﺎﻟﻢ، آﮔﻲ ﻛﻴﺎ אﮘَ‬ ‫َ َ َِ‬ ‫ِ‬ ‫٤‬ ‫ُ ُ‬ ‫آﮔﻲ ﻛﻴﺎ אﮘﮭﻴﻦ، ﻧﺴﻮرو ﺋﻲ ﻧﻮر؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َﻻ ﺧﻮف ﻋﻠﻴﮭﻢ َوﻻ ﻫﻢ ﻳﺤ َﺰﻧﻮن، ﺳﭽﻦ ﻛﻮﻧﻬﻲ ﺳﻮر؛‬ ‫ُ‬ ‫َ ٌ ََ ِۡ َ ُۡ َ ۡ ُ َ‬ ‫ﻣﻮﻟﻲ ﻛﻴﻮ ﻣﻌﻤﻮر، َאﻧﮓ ََאزل ۾ ُאن ﺟﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ َ‬ ‫َ ُ‬
  5. 5. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٥‬ ‫ِ َِ ُ‬ ‫َوﺣﺪهٗ ﺟﻲ وڍﻳﺎ، אﻻ א﷢ ﺳﻴﻦ אورﻳﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫َۡ‬ ‫ﻫﻨﻴﻮن ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮔﮇﻳﻮ، ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺗﻮرﻳﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َُ ِ ِ‬ ‫ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺟﻲ ﻣﺎٺ ﺳﻴﻦ، ڏﻳﺴﺎﻧﺪر ڏورﻳﻦ؛‬ ‫ﺳﮏ ﻧﻪ ﺳﺘﺎ ﻛﮇﻫﻴﻦ، وﻳﮭﻲ ﻧﻪ ووڙﻳﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َُۡ َ ِ ُ‬ ‫ﻛﻠﮭﻨﺌﻮن ﻛﻮرﻳﻦ، ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺒﺪאﻟﻠﻄﻴﻒؓ ﭼﺌﻲ.‬ ‫ِ ِ‬ ‫َُ ِ ُ‬ ‫٦‬ ‫َوﺣﺪہ ﻻ ﺷﺮﻳﻚ َ‬ ‫ۡ َ ٗ َ ِ َ ﻟﮧ، ﭔﮅ‪ ‬ﻧﻪ ﭔﻮڙא؛‬ ‫ٗ ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ﻛﻪ ﺗﻮ ﻛﻨﻴﻦ ﺳﺌﺎ، ﺟﻲ ﮔﻬﭧ َאﻧﺪر ﮔﻬﻮڙא؛‬ ‫ُ‬ ‫ُ َ‬ ‫ﮘﺎڙﻳﻨﺪﻳﻦ ﮘﻮڙﻫﺎ، ﺟﺖ ﺷﺎﻫﺪ ﭤِﻴﻨﺪ‪ ‬ﺳﺎﻣﮭﺎن.‬ ‫٧‬ ‫ِ ﱡ‬ ‫َ َ‬ ‫َوﺣﺪہٗ َﻻ ﺷﺮﻳﻚ ﻟﮧ، אﻫﻮ وﻫﺎﺋﺞ وي؛‬ ‫َ‬ ‫َۡ‬ ‫ٗ ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ﱡ‬ ‫ُ‬ ‫ﮐﭩﻴﻦ ﺟﻲ ﻫﺎرאﺋﺌﻴﻦ، ﻫﻨﮅ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﻫﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ ﱠ‬ ‫ﭘﺎﮢﺎن ﭼﻮﻧﺪ‪ ‬ﭘﻲ، ﭜﺮي ﺟﺎم ﺟﻨﺖ ﺟﻮ.‬ ‫ُ ِ ﱡ‬ ‫٨‬ ‫ِ َ َ ﱡ‬ ‫َِ َ َٗ ِ ُ‬ ‫َوﺣﺪہٗ ﻻ ﺷﺮﻳﻚ ﻟﮧ، אي ﻫﻴﻜﮍאﺋﺊ ﺣﻖ؛‬ ‫َۡ‬ ‫ﭔﻴﺎﺋﻲ ﮐﻲ ﭔﮏ، ﺟﻦ وڌو، ﺳﻲ ورﺳﻴﺎ.‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫ِ‬ ‫٩‬ ‫ُِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﺮ ڍوﻧﮃﻳﺎن، ڌڙ ﻧﻪ ﻟﻬﺎن، ڌڙ ڍوﻧﮃﻳﺎن، ﺳﺮ ﻧﺎه؛‬ ‫ُِ ُ‬ ‫ﻫﭣ ﻛﺮאﻳﻮن آﮜﺮﻳﻮن، وﻳﺎ ﻛﭙﺠﻲ ﻛﺎﻧِﻬﻪ؛‬ ‫َ َ َ ُ‬ ‫ۡ‬ ‫وﺣﺪت ﺟﻲ وﻫﺎن‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﺎ، ﺳﻲ وڍﻳﺎ.‬ ‫ِ‬
  6. 6. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٠١‬ ‫ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺆ م ُאن ﮐﻲ، م ﻛﻲ ﭼﺆ ﻣﻌﺸﻮق؛‬ ‫َ‬ ‫َ ِ‬ ‫َ َ َ‬ ‫َ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﺧﺎﻟﻖ ﭼﺆ م ﺧﺎم ﺗﻮن، م ﻛﻲ ﭼﺆ ﻣﺨﻠﻮق؛‬ ‫َ‬ ‫َ َ‬ ‫ﺳﻠﺞ ﺗﻨﮭﻦ ﺳﻠﻮכ، ﺟﻮ ﻧﺎﻗﺼﺌﺎ ﻧِﮝﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫َِ‬ ‫١١‬ ‫ُ ﱡ‬ ‫وﺣﺪﺗﺎن ﻛﺜﺮت ﭤﻲ، ﻛﺜﺮت وﺣﺪت ﻛﻞ؛‬ ‫َ‬ ‫َ ُُ‬ ‫ﺣﻖ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻫﻴﻜﮍو، ﭔﻮﻟﺊ ﭔِﺊ م ﭜﻞ؛‬ ‫ِ‬ ‫ﻫﻮ ﻫﻼﭼﻮ ﻫﻞ، ﺑِﺎ א﷢ ﺳﻨﺪو ﺳﭵﮣﻴﻦ.‬ ‫ُ‬ ‫ُ ُ‬ ‫٢١‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﺟﻞ ﺟﻼﻟﮧ، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﺟﺎن ﺟﻤﺎل؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ﱠ ََ َ ٗ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﺻﻮرت ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﺟﻲ، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﺣﺴﻦ ﻛﻤﺎل؛‬ ‫ِ‬ ‫ِِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺧﻴﺎل؛‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭘﺮ ﻣﺮﻳﺪ ﭤﺌﻲ، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭘﺎڻَ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ﺣﺎل، ﻣﻨﺠﻬﺎن ﻫﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﭤﺌﻲ.‬ ‫ﺳﭛ ﺳﭝﻮﺋﻲ ُ‬ ‫٣١‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭘﺴﻲ ﭘﺎﮢﮑﻲ، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﻣﺤﺒﻮب؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﺧﻠﻘﻲ ﺧﻮب، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﻃﺎﻟﺐ ﺗﻦ ﺟﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫٤١‬ ‫ﭘﮍאڏو ﺳﻮ ﺳﮇ، َور وאﺋﻲ‪ ‬ﺟﻮ ﺟﻲ ﻟَ‬ ‫ُ‬ ‫ﮭﻴﻦ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ ِ‬ ‫ﻫﺌﺎ َאﮘﮭﻴﻦ ﮔﮇ، ﭔﮅڻ ۾ ﭔﻪ ﭤﻴﺎ.‬ ‫ُ‬ ‫ُ َ‬ ‫ِ‬
  7. 7. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٥١‬ ‫َ ِ ِ‬ ‫َ َ ُ ََ َ َ‬ ‫אﻳﻚ ﻗﺼﺮ، در ﻟﮏ، ﻛﻮڙﻳﻦ ﻛﮣﺲ ﮘﮍﮐﻴﻮن؛‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻴﮇאﻧﮭﻦ ﻛﺮﻳﺎن ﭘﺮک، ﺗﻴﮇאﻧﮭﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺎﻣﮭﻮن.‬ ‫٦١‬ ‫َ‬ ‫ﻟﮏ ﻫﺰאر؛‬‫َ‬ ‫ﻛﻮڙﻳﻦ ﻛﺎﻳﺎﺋﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻴﻮن، ﻟﮑﻦ َ‬ ‫َِ‬ ‫ُ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﺊ ﺳﭝﻜﻨﮭﻦ ﺟﺊ ﺳﻴﻦ، درﺳﻦ ڌאرون ڌאر؛‬ ‫ِ ُ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﺮﻳﻢ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﭘﺎر، ﻛﮭﮍא ﭼﺌﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﭼﻮאن.‬ ‫ِ‬ ‫َِ ِ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﭝﻜﺎ ﭘﺮﻳﺎن ﻛﻮن ﭘﻮﭴﻲ؛‬ ‫ُ ُ‬ ‫ﻧﻴﮭﻦ ﻧﻴﮣﻴﮡ، ﮘﮡ ﮘﺎﻟﻬﻪ وو.‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﺎ ﭼﺘﺎﻳﻢ ﭼﺖ ۾، ﺳﭵﮡ ﺳﺎ ﭤﻮ ﭔﺠﻬﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫َُ‬ ‫ﻻت ﺟﺎ َ ِ ُ‬ ‫ﻟﻄﻴﻒ ﺟﻲ، ﺳﮇ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﭵﻲ.‬
  8. 8. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭔﻴﻮ‬ ‫١‬ ‫אﮔﻬﻲ َאﮔﻬﺎﺋﻲ، َرﻧﺞ ﭘﺮﻳﺎن ﮐﻲ رﺳﻴﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ﭼﮑﻴﻢ ﭼﮝﺎﺋﻲ، ﺳﻮرאﻧﮕﻬﻲ ﺳﻮري‪ ‬ﺗﺎن.‬ ‫ِ‬ ‫َ َِ‬ ‫٢‬ ‫אﻧﮅא ُאوﻧﮅא وﻳﭳ! ﮐﻞ ﻛﭵﺎڙﻳﺎ ﮐﺎﻧﺌﻴﻦ؟‬ ‫ِ‬ ‫َ ََ ُ‬ ‫َ‬ ‫אﺳﺎن ڏﮐﻲ ڏﻳﻞ ۾، ﺗﻮن ﭘﻴﺎرﺋﻴﻦ ﭘﻴﭳ؟‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﻮ ِري ﺟﻨﻴﻦ ﺳﻴﭳ، ﻣﺮڻ ﺗﻲ ﻣﺸﺎﻫِﺪو.‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫٣‬ ‫ﮭﻴﻦ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺟﻮ؛‬ ‫ﺳﻮري آه ﺳﻴﻨﮕﺎر، َאﮘَ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ﻣﮍڻ ﻣﻮﭨﮡ ﻣﻴﮭﮣﻮ، ﭤﻴﺎ ﻧﻈﺎري ﻧﺮوאر؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﻛﺴﮡ ﺟﻮ ﻗﺮאر، אﺻﻞ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﮐﻲ.‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ َ‬ ‫٤‬ ‫َ َ‬ ‫ﺳﻮري‪ ‬ﻣﭥﻲ ﺳﻴﮡ، ﻛﮭﮍي ﻟﻴﮑﻲ ﺳﻨﺮא؟‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻴﻠﻬﻪ ﻟﮙﺎ ﻧﻴﮡ، ﺗﻲ ﺳﻮرﻳﺎﺋﻲ ﺳﻴﭳ ﭤﻲ.‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫٥‬ ‫َ‬ ‫ﺳﻮري‪ ‬ﺗﻲ ﺳﺆ وאر، ڏﻫﺎڙﻳﻮ ﭼﻨﮓ ﭼﮍﻫﻴﻦ؛‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ﺟﻢ ورﭼﻲ ﮀﮇﺋﻴﻦ، ﺳﻜﮡ ﺟﻲ ﭘﭽﺎر؛‬ ‫ِ‬ ‫َِ ِ‬ ‫ﭘﺮت ﻧﻪ ﭘﺴﻴﻦ ﭘﺎر، ﻧﻴﮭﻦ ﺟﺌﺎن ﺋﻲ ﻧِﮝﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬
  9. 9. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦‬ ‫ﭘﮭﺮﻳﻦ ﻛﺎﺗﻲ ﭘﺎ‪ ،‬ﭘﮁﺞ ﭘﻮ‪ ‬ﭘﺮﻳﺘﮣﻮ؛‬ ‫َ َ‬ ‫ڏک ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻮ ڏﻳﻞ ۾، وאﭴﭧ ﺟﺌﻦ َوﭴﺎ‪‬؛‬ ‫ِ َ‬ ‫ُ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﻴﺨﻦ ﻣﺎه ﭘﭽﺎ‪ ،‬ﺟﻲ ﻧﺎﻟﻮ ﮘﻴُﮍ‪ ‬ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻮ.‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ َ‬ ‫ِ‬ ‫٧‬ ‫ﻛﺎﺗﻲ‪ ‬ﻛﻮﻧﻬﻲ ڏوه، ﮘﻦ وڍﻳﻨﺪ َڙ ﻫﭣ ۾؛‬ ‫ُ َ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺴﻴﻮ ﭘﺮ ﻋﺠﻴﺐ ﺟﻲ، ﻟﭽﻴﻮ وﭸﻲ ﻟﻮه؛‬‫ِ‬ ‫َِ‬ ‫َ‬ ‫ﻋﺎﺷﻘﻦ אﻧﺪوه، ﺳﺪא ﻣﻌﺸﻮﻗﻦ ﺟﻮ.‬ ‫٨‬ ‫َُ ُ ِ ِ‬ ‫ﻛﺎﺗﻲ ﺗﮑﻲ م ﭤﺌﻲ، ﻣﺮ ﻣﻨﻴﺎﺋﻲ ﻫﻮ‪‬؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﻣﺎن ور ﻣﻦ ﺗﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﭘﺮﻳﺎن ﺟﺎ ﻫﭥﮍא.‬‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ َ‬ ‫٩‬ ‫אﮘﻴﺎن َאڏن َوٽ، ﭘﻮﻳﻦ ﺳﺮ ﺳﻨﺒﺎﻫﺎ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ ِ ِ‬ ‫ﻬﭧ؛‬ ‫ﻛﺎت ﻧﻪ ﭘﻮﻳﻦ ﻗﺒﻮل ۾، ﻣﮁﮡ ﭜﺎﺋﻴﻦ ﮔَ‬ ‫َ ُ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﻣﭥﺎ ﻣﮭﺎﻳﻦ ﺟﺎ، ﭘﻴﺎ ﻧﻪ ڏﺳﻴﻦ ﭘﭧ؟‬ ‫ِ‬ ‫ُ َِ‬ ‫ُ‬ ‫ﻛﻼﻟﻜﻲ ﻫﭧ، ﻛﺴﮡ ﺟﻮ ﻛﻮپ َوﻫﻲ.‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫٠١‬ ‫ﺟﻲ َאﭤﻴﺌﻲ ﺳﮅ ﺳﺮכ ﺟﻲ، ﺗﻪ َون‪ ‬ﻛﻼﻟﻦ ﻛﺎﭨﻲ؛‬ ‫ِ َ َ ُ َ‬ ‫ﻻﻫﻲ رک، ﻟﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ، ﻣﭥﻮ َوٽ ﻣﺎﭨﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫ﺗﻚ ڏﻳﺌﻲ ﭘِﻚ ﭘﻲ ﺗﻮن، ﻣﻨﺠﻬﺎن ﮔﻬﻮٽ! ﮔﻬﺎﭨﻲ؛‬ ‫َ ُِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻮ َورﻧﮫ وﻫﺎﭨﻲ، ﺳﻮ ﺳﺮ َوٽ ﺳﺮو ﺳﮭﺎﻧﮕﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫َ َ ِ‬
  10. 10. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٢١‬ ‫ﺟﻲ َאﭤﻴﺌﻲ ﺳﮅ ﺳﺮכ ﺟﻲ، ﺗﻪ ون‪ ‬ﻛﻼﻟﻜﻲ ﻛﻮ‪‬؛‬ ‫ُ‬ ‫ِ َ َ ُ َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ ِ َ ِ‬ ‫ﻣﮭﻴﺴﺮ ﺟﻲ ﻣﻨﮅ ﺟﻲ، ﻫﺖ ﻫﮇﻫﻴﻦ ﻫﻮ‪‬؛‬ ‫َ َ‬ ‫َ َ‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫َِ ِ ُ ِ‬ ‫ﺟﺎن رﻣﺰ ﭘﺮوڙﻳﻢ رو‪ ،‬ﺗﺎن ﺳﺮ َوٽ ﺳﺮﻛﻲ ﺳﮙﮣﻲ.‬ ‫٢١‬ ‫َ ُ‬ ‫ﻧﺎﮢﻲ ﻧﺎهِ ﻛﻜﻮه، ﻛﻲ ﻣﻠﻬﻪ ﻣﮭﺎﻧﮕﻮ ﻣﻨﮅ؛‬ ‫َ ُ ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺳﻨﺒﺎﻫﺞ، ﺳﻴﺪ ﭼﺌﻲ، ﻛﺎﭨﮡ ﻛﺎرڻ ﻛﻨﮅ؛‬ ‫ّ‬ ‫َ‬ ‫ِ ََ ِ‬ ‫ﻫﻲ ﺗﻨﻴﻦ ﺟﻮ ﻫﻨﮅ، ﻣﻦ ﭘﺎس ﻣﺮن ﺟﻲ.‬ ‫ُ َ‬ ‫ُِ ِ‬ ‫٣١‬ ‫ِ َ ِ ُ ِ ِ ُ َ ِ‬ ‫ﻋﺎﺷﻖ زﻫﺮ ﭘﻴﺎכ، وه ڏﺳﻲ وﻫﺴﻦ ﮔﻬﮣﻮ؛‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﻛﮍي ۽ ﻗﺎﺗﻞ ﺟﺎ، ﻫﻤﻴﺸﮧ ﻫﻴﺮאכ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ َ‬ ‫َ‬ ‫ﻟﮙﻴﻦ ﻟﻨﺆ، ﻟﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ، ﻓﻨﺎ ﻛﻴﺎ ﻓﺮאق؛‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ َِ‬ ‫ﺗﻮﮢﻲ ﭼﻜﻨﻦ ﭼﺎכ، ﺗﻪ ﺑﻪ آه ﻧﻪ ﺳﻠﻦ ﻋﺎم ﮐﻲ.‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ِ ِِ‬ ‫٤١‬ ‫ُ ُ‬ ‫م ﻛﺮ ﺳﮅ ﺳﺮي ﺟﻲ، ﺟﻲ ﺗﻮن ﭨﺎرﺋﻴﻦ ﭨﻮه؛‬ ‫ِ‬ ‫َ َِ َ َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺘﻲ ﺟﻨﮭﻦ ﭘﺎﺳﻲ ﭤﺌﻲ، ﻣﻨﺠﻬﺎن َرﮘﻦ ُروح؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ ﻟﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ.‬ ‫ﻛﺎﭨﻲ ﭼﮏ ﻛﻜﻮه، ﻻﻫﻲ ﺳﺮ، َ ِ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫٥١‬ ‫ُ ُ َ ُ‬ ‫َ‬ ‫ﱢ‬ ‫ﺳﮅڙﻳﺎ ﺷﺮאب ﺟﻮن، ﻛﮧ ﭘﭽﺎرون ﻛﻦ؟‬ ‫َ ِ‬ ‫ِّ‬ ‫ﺣﻪ ﻛﺎت ﻛﻼﻟﻦ ﻛﮃﻳﺎ، ﺗﻪ ﻣﻮﭨﻴﻮ ﭘﻮ‪ ‬وﭸﻦ؛‬ ‫َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﭘﻜﻮن ﺳﻲ ﭘﻴﻦ، ﺳﺮ ﺟﻦ ﺟﺎ ﺳﭧ ۾.‬ ‫ِ ِّ ِ َ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬
  11. 11. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦١‬ ‫ﺳ َﺮ ﺟﺪא، ڌ َڙ ڌאر، دوھ ﺟﻨﻴﻦ ﺟﺎ دﻳﮗ ۾؛‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ِ ُ َ َ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﻲ ﻣﺮ ﻛﻦ ﭘﭽﺎر، ﺣﺎﺿﺮ ﺟﻦ ﺟﻲ ﻫﭣ ۾ .‬ ‫َ َ‬ ‫َُ‬ ‫٧١‬ ‫ُ ُ‬ ‫אﺻﻞ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺟﻮ، ﺳﺮ ﻧﻪ ﺳﺎﻧﮃڻ ﻛﻢ؛‬ ‫ُِ‬ ‫ﺳﺆ ﺳﺴﻨﺌﺎن َאﮘﺮو، ﺳﻨﺪو دوﺳﺎن دم؛‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ ِ‬ ‫َ‬ ‫ِ َ َ‬ ‫ﻫﻲ ﻫﮇو ۽ ﭼﻢ ﭘﻚ ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻲ ﻧﻪ ﭘﮍي.‬ ‫ُ ِ ِ‬ ‫ُِ‬ ‫٨١‬ ‫َ َ‬ ‫ﺟﻲ ﻣﭥﻲ وٽ ﻣ َﮍن، ﺗﻪ ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﺳﮅ ﭤﺌﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﺳﺮ ڏﻧﻲ ﺳﭧ ﺟﮍي، ﺗﻪ ﻋﺎﺷﻖ אﺋﻦ אﭼﻦ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫َِ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ﻟﮅא ﺗﻲ ﻟﭝﻦ، ﻣﻠﻬﻪ ﻣﮭﺎﻧﮕﺎ ﺳﭙﺮﻳﻦ.‬ ‫ََِ ُ ِ َ‬ ‫٩١‬ ‫ِ َ ُ َ‬ ‫ﻣﻠﻬﻪ ﻣﮭﺎﻧﮕﻮ ﻗﻄﺮو، ﺳﻜﮡ ﺷﮭﺎدت؛‬ ‫َ َ‬ ‫ُ َ‬ ‫َאﺳﺎن ﻋﺒﺎدت، ﻧﻈﺮ ﻧﺎز ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ.‬ ‫ِ َ ََُ ُ ِ َِ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫ُ‬ ‫ﻣﻨﮅ ﭘﺌﻨﺪي ﻣﻮن، ﺳﺎﭴﻦ ﺳﮭﻲ ﺳﭹﺎﺗﻮ؛‬ ‫َ ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﻲ ﭘﻴﺎﻟﻮ ﻋﺸﻖ ﺟﻮ، ﺳﭝﻜﻲ ﺳﻤﺠﻬﻴﻮ ﺳﻮن؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ﻮن؛‬ ‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﻲ، َאﻧﺪر آڳ َאﭤُ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ون؛‬ ‫ﺟﺌﮡ ﻧﺎﻫﻲ ﺟﮗ ۾، ڏﻳﻨﮭﻦ ﻣﮍﻳﺌﻲ ڏُ‬ ‫َ َ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫َאﻻ، ﻋﺒﺪאﻟﻠﻄﻴﻒؓ ﭼﺌﻲ، آﻫﻴﻦ ﺗﻮن ﺋﻲ ﺗﻮن.‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ ۡ ُ َّ ِ ُ‬
  12. 12. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭨﻴﻮن‬ ‫١‬ ‫ُאﭤﻴﺎري אﭤﻲ وﻳﺎ، ﻣﻨﺠﻬﺎن ﻣﻮن آزאر؛‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﺣﺒﻴﺐ ﺋﻲ ﻫﮣﻲ وﻳﺎ، ﭘﻴﮍא ﺟﺎ ﭘﭽﺎر؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﻃﺒﻴﺒﻦ ﺗﻨﻮאر، ﻫﮇ ﻧﻪ وﮢﻲ ﻫﺎڻ ﻣﻮن.‬ ‫ِ‬ ‫َ َ َ ِ‬ ‫َ‬ ‫٢‬ ‫َאور ڏﮐﻨﺪو ُאو ﭤﺌﻲ، ﻫﺎدي ﺟﻨﻬﻦ ﺣﺒﻴﺐ؛‬ ‫َِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ َ‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫ﺗﺮ ﺗﻔﺎوت ﻧﻪ ﻛﺮي، ﺗﻨﮭﻨﮑﻲ ﻛﻮ ﻃﺒﻴﺐ؛‬ ‫ُِ َ ُ‬ ‫َ ِ َ‬ ‫َُ‬ ‫ُ ِ‬ ‫َرﻫﻨﻤﺎ َرﻗﻴﺐ، ﺳﺎﭤﺮ ﺻﺤﺖ ﺳﭙﺮﻳﻦ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ‬ ‫٣‬ ‫َ ِ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﺎﭤﺮ ﺻﺤﺖ ﺳﭙﺮﻳﻦ، آﻫﻲ ﻧﻪ آزאر؛‬ ‫ُ ِِ‬ ‫ِ‬ ‫ﮭﺎر؛‬‫ُ‬ ‫ﻣﺠﻠﺲ وﻳﺮ ﻣﭡﻮ ﭤﺌﻲ، ﻛﻮﭠِﻴﻨﺪي ﻗَ‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺧﻨﺠﺮ ﺗﻨﮭﻦ ﺧﻮب ﻫﮣﻲ، ﺟﻨﮭﻦ ﺳﻴﻦ ﭤﺌﻲ ﻳﺎر؛‬ ‫ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺻﺎﺣﺐ َرب ﺳﺘﺎر، ﺳﻮﺟﻬﻲ َرﮘﻮن ﺳﺎه ﺟﻮن.‬ ‫ُ‬ ‫ِ ُ ﱡ ﱠُ‬ ‫٤‬ ‫َ ِ وﻳﻞ ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻴﻦ؛‬ ‫َ َ َ‬ ‫َرﮘﻮن ﭤﻴﻮن رﺑﺎب، َوﭴﻦ َ‬‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﻟﮁﮡ ﻛﮁﮡ ﻧﻪ ﭤِﻴﻮ، ﺟﺎﻧﺐ ري ﺟﺒﺎب؛‬ ‫ِ ُ‬ ‫ُ َ ُ ُ َ ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺳﻮﺋﻲ ﺳﻨﮅﻳﻨﺪم ﺳﭙﺮﻳﻦ، ﻛﻴﺲ ﺟﻨﮭﻦ ﻛﺒﺎب؛‬ ‫َ ِ‬ ‫ُ ِِ‬ ‫ِ َ ِ ُ‬ ‫َ َ َ‬ ‫ﺳﻮ ﺋﻲ ﻋﻴﻦ ﻋﺬאب، ﺳﻮ ﺋﻲ رאﺣﺖ ُروح ﺟﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ َ ُ‬ ‫ِ‬
  13. 13. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٥‬ ‫َُ‬ ‫ﺳﻮ ﺋﻲ رאه َرد ﻛﺮي، ﺳﻮ ﺋﻲ َرﻫﻨﻤﺎ‪‬؛‬ ‫َ ِّ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِﱡ َ ۡ َ َ‬ ‫َو ﺗﻌ ﱡﺰ ﻣﻦ ﺗﺸﺎ‪َ ،‬و ﺗﺬل ﻣﻦ ﺗﺸﺎ‪.‬‬ ‫ُِ َ ۡ َ َ‬ ‫٦‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺮﻳﻦ ﻛﮫ ﻧﻪ ﺳﻼم؟‬ ‫ﺳﻜﻴﻦ ﻛﮫ ﺳﻼم ﮐﻲ، ﻛَ‬ ‫ُ َ َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ُ ِ ُ َُ ِ‬ ‫ﭔﻴﺎ در ﺗﻦ ﺣﺮאم، אي در ﺟﻨﻴﻦ دﻳﮑﻴﻮ.‬ ‫ََ‬ ‫٧‬ ‫َ ُ‬ ‫ﻣﭡﺎﻳﺎن ﻣﭡﻮ ﮔﻬﮣﻮ، ﻛﮍو ﻧﺎه ﻛﻼم؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ ُ ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﻜﻮت ﺋﻲ ﺳﻼم، ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﻮ.‬ ‫ِ َ ُ ِ‬ ‫٨‬ ‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﻲ، ﻣﮍﻳﺌﻲ ﻣﭡﺎﺋﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ﻛﺎﻧﻬﻲ ﻛﮍאﺋﻲ، ﭼﮑﻴﻦ ﺟﻲ ﭼﻴﺖ ﻛﺮي.‬ ‫َ ِ‬ ‫َ‬ ‫٩‬ ‫ﺗﻮ ﺟﻨﻴﻦ ﺟﻲ ﺗﺎت، ﺗﻦ ﭘﮡ آﻫﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ۡ‬ ‫’ﻓﺎذﻛ ُﺮوﻧﻲ َאذﻛ ۡﺮ ﻛﻢ‘، אي ﭘﺮوڙج ﺑﺎت؛‬ ‫ۡ ِ َ َُ ِ‬ ‫ُ ُ‬ ‫َ ُ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﻫﭣ ﻛﺎﺗﻲ ﮘُﮍ وאت، ﭘﮁﮡ ﭘﺮ ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ.‬ ‫ِ ُ َ َِ ِِ‬ ‫َ ِ‬ ‫٠١‬ ‫َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺎﭔﻮﻫﻲ ﻫﻴﻜﺎر، ﻣﻮن ﮐﺎن ﭘﮁﻴﻮ ﺳﭵﮣﻴﻦ؛‬ ‫َ‬ ‫َאﻟﺴﺖ ﺑﺮﺑِﻜﻢ، ﭼﻴﺎﺋﻮن ﺟﻨﮭﻦ وאر؛‬ ‫َ‬ ‫َ ۡ ُ َ ّ ُۡ َ‬ ‫ِ‬ ‫ﮭﻲ.‬ ‫ﺳﻨﺪي ﺳﻮر ﻛﻨﺎر، ﺗﻦ ﺗﮇﻫﺎﻧﻜﻮن ﻧﻪ ﻟَ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ َ َ َ َ‬ ‫َ‬
  14. 14. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫١١‬ ‫َ ُ َِ َ‬ ‫ﭘﺎﭔﻮﻫﻴﻮ ﭘﮁﻦ، ﻛﭥﻲ ﻫﭣ ﺣﺒﻴﺐ ﺟﻮ؛‬ ‫ِ ُ َ ِّ ِ‬ ‫َ ِّ‬ ‫ُ‬ ‫ﻧﻴﺰي ﻫﻴﭡﺎن ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻲ، ﭘﺎﺳﻲ ﭘﺎڻ ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﻋﺎﺷﻖ َאﺟﻞ ﺳﺎﻣﮭﺎن، אوﭼﻲ ﮘﺎٽ َאﭼﻦ؛‬ ‫َ ِّ‬ ‫ُ‬ ‫ِ َ ََ‬ ‫ُ َ ُ ُ ُ َ ِّ َ ُ َ ِّ ُ‬ ‫ﻛﺴﮡ ﻗﺮب ﺟﻦ، ﻣ َﺮڻ ﺗﻦ ﻣﺸﺎﻫِﺪو.‬ ‫٢١‬ ‫ُ‬ ‫ُ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﻛﻮﭠﻲ ﻛﮭﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ، ﻛﻮﭠﻲ ﻛﮭﮡ ﺳﺎڻ؛‬ ‫ُ ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﻧﻴﺰي ﻫﻴﭡﺎن ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻲ، ﭘﺎﺳﻲ ﻛﺮ م ﭘﺎڻ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ אﺟﻞ ﺳﺎﻣﮭﻮن.‬ ‫ُ‬ ‫ﭴﻞ، وﭸﺎﺋﻲ ﭴﺎڻ، ﻋﺎﺷﻖ! َ َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ُ ِ‬ ‫٣١‬ ‫ـُ َ ُ ِ‬ ‫ﻛﻮﭠﮡ ﻗﺮﻳﺒﻦ ﺟﻮ، ﻋﻴﻦ ﺗﮍڻ آه؛‬ ‫ُ َ َـ َ‬ ‫אي ُאﻟﭩﻲ ﮘﺎﻟﻬﮍي، ﺳﻚ َورﻧﺪي ﺳﺎه؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ََ َ َِ ِ َ ُ َ َ ُ‬ ‫آﺳﺮ ﻫﮇم ﻻه، ﮀﻨﮡ ﮘﻨﮃڻ ُאن ﺟﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫٤١‬ ‫ُ َ ِّ‬ ‫َ َ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ َ ﱢ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﻛﮭﻦ ﺗﺎن ﻛ َﺮ ﻟـﮭﻦ، ﻛ َﺮ ﻟـﮭﻦ ﺗﺎن ﻛﮭﻦ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ﺳﻴﺌﻲ ﻣﺎ‪ !‬ﻣﮭﻦ، ﺳﻴﺌﻲ رאﺣﺖ ُروح ﺟﻲ.‬ ‫ُ َ ِّ‬ ‫ِ‬ ‫٥١‬ ‫َ ُ‬ ‫ﻛﮭﻲ ﺳﻮ ﻛ َﺮ ﻟـﮭﻲ، ﻛﻮﭠﻲ ﺳﻮ ﻗﺮﻳﺐ؛‬ ‫َ َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫אﻫﺎ ﻋﺎدت ﺳﮑﻴﻮ، ﻫﺮ َزﻣﺎن ﺣﺒﻴﺐ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ﺗِﮁﻲ ﺳﻮ ﻃﺒﻴﺐ، ﺳﻮ ﺋﻲ رאﺣﺖ ُروح ﺟﻲ.‬ ‫ُ‬
  15. 15. ‫ﺳﺮﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ ُ‬ ‫ﭤﻴﻨﺪو ﺗﻦ ﻃﺒﻴﺐ، دאرون ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ درد ﺟﻮ؛‬ ‫َ َ‬ ‫ﭔﻜﻲ ڏﻳﻨﺪم ﭔﺎﺟﻬﻪ ﺟﻲ، َאﭼﻲ ﺷﺎل ﻋﺠﻴﺐ؛‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﭘﺮﻳﻦ אﭼﻲ ﭘﺎڻ ﻛﻴﻮ، ﺳﻨﺪو ﻏﻮر ﻏﺮﻳﺐ؛‬ ‫ِِ‬ ‫َ‬ ‫ﺗﻦ ﻃﺒﻴﺐ؛‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ڏﮐﻨﺪو ﺳﭝﻮﺋﻲ ڏور ﻛﻴﻮ، ﻣﻨﺠﻬﻮن َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ ۡ ُ َّ ِ ُ ؓ َ‬ ‫َאدﻳﻮن! ﻋﺒﺪאﻟﻠﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ، ﻫﺎﺗِﻚ آهِ ﺣﺒﻴﺐ.‬ ‫ُ‬
  16. 16. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫ﺳﺮ ﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭘﮭﺮﻳﻮن‬ ‫١‬ ‫َ‬ ‫َ َ‬ ‫ﺗﻮن ﺣﺒﻴﺐ، ﺗﻮن ﻃﺒﻴﺐ، ﺗﻮن درد ﺟﻲ دوא؛‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﺎﻧﺐ! ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻲ‪ ‬۾ آزر ﺟﺎ َאﻧﻮא؛‬ ‫ََ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺻﺎﺣﺐ! ڏي ﺷﻔﺎ، ﻣﻴﺎن! ﻣﺮﻳﻀﻦ ﮐﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫٢‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﻮن ﺣﺒﻴﺐ، ﺗﻮن ﻃﺒﻴﺐ، ﺗﻮن دאرون ﮐﻲ دردن؛‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ُ َ‬ ‫ََ‬ ‫ﺗﻮن ڏﺋﻴﻦ، ﺗﻮن ﻻﻫﺌﻴﻦ، ڏאﺗﺮ! ﮐﻲ ڏﮐﻨﺪن؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫אن ﮐﻲ.‬‫ِ‬ ‫ﺗﮇﻫﻴﻦ ﭰﻜﻴﻮن ﻓﺮق ﻛﻦ، ﺟﮇﻫﻴﻦ َאﻣﺮ ﻛﺮﻳﻮ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ََ ُ‬ ‫َ ُِ‬ ‫٣‬ ‫ُ‬ ‫ﻫﮡ، ﺣﺒﻴﺐ! ﻫﭣ ﮐﮣﻲ، ﭔﻨﮕﺎن ﻟﻬﻲ ﭔﺎڻ؛‬‫َ َ ُ ِ َ‬ ‫َ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﻣﺎﮘﮭﻴﻦ ﻣﻮن ﻣﻨﮭﻦ ﭤِﺌﻲ، ﺟﻬﻮﻟﻲ‪ ‬وﺟﻬﺎن ﭘﺎڻ؛‬ ‫ِ ُ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ‬ ‫אن ﭘﺮﺳﺎﺟﻦ ﺳﺎڻ، ﻣﺎن ﻣﻘﺎﺑﻠﻮ ﻣﻮن ﭤِﺌﻲ.‬ ‫َ َ‬ ‫ِ َ َِ‬ ‫٤‬ ‫ﺟﺖ ﺣﺒﻴﺐ ﻫﮣﻦ، ﻧﺎﺋﻚَ‬ ‫ُ ﭜﺮي ﻧﻴﻨﻬﻦ ﺟﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﺘﻲ ﻃﺒﻴﺒﻦ، وﭴﺎ وﭸﻲ وﺳﺮي.‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫٥‬ ‫ـِ َ‬ ‫ﻫﮣﻴﻦ ﺟﻲ ﺣﺒﻴﺐ! ﻣﺤﺒﺘﻲ ﻣﻴﺎ ﻛﺮي؛‬ ‫َ‬ ‫َِ‬ ‫ﭘﮁﺎن ﻛﻴﻦ ﻃﺒﻴﺐ، ﻫﻮﻧﺪ ﮔﻬﺎﺋﻦ ﺳﻴﻦ ﭤِﻲ ﮔﻬﺎرﻳﺎن.‬ ‫ِ‬ ‫َِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬
  17. 17. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦‬ ‫ُ َ‬ ‫ُ َ‬ ‫ﻛﺎﻧﺎرﻳﺎ ﻛﮣﻜﻦ، ﺟﻨﻴﻦ ﻟﻮه ﻟِﮝﻦ ۾؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ﮁﻦ؛‬ ‫ﻣﺤﺒﺖ ﺟﻲ ﻣﻴﺪאن ۾، ﭘﻴﺎ ﻻل ﻟُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭔﮅن ﭘﭩﻴُـﻮن، ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭼﻜﻴﺎ ﻛﻦ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ َِ‬ ‫ِ‬ ‫َوﭨﺎن وאڍوڙﻳﻦ، رﻫﻲ َאﭼﺠﻲ رאﺗﮍي.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َِ‬ ‫٧‬ ‫رﻫﻲ َאﭼﺠﻲ رאﺗﮍي، ﺗﻦ وאڍوڙﻳﻦ َوﭨﺎ‪‬؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﭧ ﻣﻨﺠﻬﺎرאن ﮔﻬﺎ‪‬؛‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻦ ﮐﻲ ﺳﻮر ﺳﺮﻳﺮ ۾، ﮔﻬ َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ َُِ‬ ‫ﻟِﻜﺎﺋﻲ ﻟﻮﻛﺎ‪ ،‬ﭘﺎﮢﮭﻴﻦ ﭔﮅن ﭘﭩـﻴﻮن.‬ ‫٨‬ ‫َאڄ ﭘﮡ ﻛﻨﺠﻬﻮ ﻛﻨﺠﻬﻪ، وאڍو َڙﻛﻲ‪ ‬ﻣﻨﮭﻴﻦ‪‬؛‬ ‫َ َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ َِ‬ ‫ِ َ ِ َ َ ُ ِ ُِ‬ ‫ﺟﻪ ﭘﮡ ﭘﻴـﻴﻦ ﺳﻨﺠﻬﻪ، ﻫﻮ ﭘﻨﻴﻮن ﻫﻮ ﭘﭩﻴ ُـﻮن.‬ ‫ُ‬ ‫٩‬ ‫ََ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﮕﻬﻦ ﺳﮅ ﻧﻪ ﺳﻮر ﺟﻲ، ﮔﻬﺎﻳﻞ ﻛﻴﺌﻦ ﮔﻬﺎرﻳﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ ِ ُ ِ ُ َ ِ‬ ‫ﭘﻴﻞ ﭘﺎﺳﻮ ﭘﭧ ﺗﺎن، وאڍوَڙ ﻧﻪ وאرﻳﻦ؛‬ ‫َ َ‬ ‫ََ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﻫﻨﺠﻮن ﻫﺎرﻳﻦ؛‬ ‫َ‬ ‫ﭘﺮ ۾ ﭘﭽﻦ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﻟﺌﻲ، ﻫﺌﻲ! َ ُ‬ ‫َ‬ ‫َِ َ َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ﺳﺎرﻳﻦ، ﺗﻦ روﻳﻮ وﻫﺎﻣﻲ رאﺗﮍي.‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ َ ُ‬ ‫ِ‬
  18. 18. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٠١‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ ِ ُ ِ ُ َ ِ‬ ‫ﺳﮕﻬﻦ ﺳﮅ ﻧﻪ ﺳﻮر ﺟﻲ، ﭤﺎ ُرﻧﻜﻦ َرﻧﺠﻮري؛‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬ ‫َ َ‬ ‫ﭘﻴﺎ آﻫﻦ ﭘﭧ ۾، ﻣﭥﻦ ﻣﺎﻣﻮري؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ﭼﺌﻲ، ﺳﺪא ﺟﻲ ﺳﻮري؛‬ ‫َ‬ ‫َ َ ِ ُ‬ ‫ﻟﮙﻴﻦ ﻟﻨﺆ، ﻟﻄﻴﻒ َ‬ ‫ﭘﺮت ﺟﻦ ﭘﻮري، ﺗﻦ روﻳﻮ وﻫﺎﻣﻲ رאﺗﮍي.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ِ ِ‬ ‫١١‬ ‫آﻳﻞ! ُאن ﻧﻪ وﺳﮭﺎن، ﻫﻨﺠﻮن ﺟﻲ ﻫﺎرﻳﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫َِ ِ ِ َ‬ ‫آﮢﻴﻮ آب َאﮐﻴﻦ ۾، ڏي ﮐﻲ ڏﻳﮑﺎ ِرﻳﻦ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ﺳﺎرﻳﻦ، ﺳﻲ ﻧﻜﻲ روﺋﻦ ﻧﻪ ﭼﻮن ﻛﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ َ ُ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫َ ُ ِ ِ‬ ‫َ‬ ‫ورﺳﻴﺎ وﻳﭳ وﻳﭽﺎرא! دل ۾ درد ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ب ﮐﮣﻲ؛‬ ‫ُאﭤِﻴﻮ وﻳﭵﺎ! م وﻫﻮ، َوﭸﻮ ڊَ‬ ‫َ‬ ‫ُ َ َ‬ ‫َ‬ ‫ﭔﻜﻲ ڏﻳﻨﺪא ﭔﺎﺟﻬﻪ ﺟﻲ، آﻳﺎ ﺳﻮر ڌﮢﻲ؛‬ ‫ُ‬ ‫َ ُ ِ ِ‬ ‫آﻳﺎ ﺟﻲ‪ ‬ﺟﻴﺎرא، دل ۾ درد ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬
  19. 19. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭔﻴﻮ‬ ‫١‬ ‫ُ َ‬ ‫ﺗﻦ ﻃﺒﻴﺐ ﻧﻪ ﺗﻮن، ﺳﮅ ﻧﻪ ﻟﮭﻴﻦ ﺳﻮر ﺟﻲ؛‬ ‫ُ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ََ ََ‬ ‫ﺳﺎﻧﮃ ﭘﻨﮭﻨﺠﺎ ڊﺑﮍא، ﮐﮇ ﮐﮣﻲ ۾ ﭜﻮن؛‬ ‫ِ‬ ‫ﻛﺎن ﮔُ‬ ‫َِ‬ ‫َ ﻬﺮﺟﻲ ﻣﻮن، ﺣﻴﺎﺗﻲ ﻫﻮﺗﻦ ري.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫٢‬ ‫وﻳﭵﻦ ﺳﻴﻦ وאﺋﻲ‪ ‬ﭘﻴﺎ، ﻛﺮي ﻧﻪ ﻛﻴﺎﺋﻮن؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻲ ﭘﻨﺪ ﭘﺎرﻳﺎﺋﻮن، ﺗﻪ ﺳﮕﻬﺎﺋﻲ ﺳﮕﻬﺎ ﭤِﻴﺎ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬ ‫٣‬ ‫آﻫﻲ ﮔﻬﮣﻮ َאﮔﻬﻦ ﺟﻮ، ﺗﺮس ﻃﺒﻴﺒﻦ؛‬ ‫ِّ‬ ‫َ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﻛﻴﻮ َوس وﻳﭵﻦ، ﺗﺎن ﻛﺮي‪ ‬ري ﻛﻴﻦ ﭤﺌﻲ.‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِّ‬ ‫ُ‬ ‫٤‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺎڙي وﻳﭳ ﻫﺌﺎم، ﺗﺎن ﻣﻮن ﻣﻮر ﻧﻪ ﭘﮁﻴﺎ؛‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺗﻴﻼﻫﻴﻦ ﭘﻴﺎم، ﻣﻮرﻳﺴﺮ َאﮐﻴﻦ ۾ .‬ ‫َ َ‬ ‫٥‬ ‫ﻫﺎرﻳﺎ! ﺗﻮ ﻫﺮي، ﻛﭙﭿ ﻛﺎﻳﺎ ﺳﻴﻦ ﻛﻴﻮ؛‬ ‫ُ َ ُ‬ ‫ِِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﻛﺮﺋﻴﻦ ﺟﻲ ﻛﺮي، ﺗﻪ ﺗﻮن ﺗﻮאﻧﻮ ﭤﺌﻴﻦ.‬ ‫َ‬ ‫ِِ‬ ‫ِ‬
  20. 20. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦‬ ‫ﺟﻲ ﭜﺎﺋﻴﻦ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﻣﮍאن، ﺗﻪ ﺳﮏ ﭼﻮرאن ﻛﻲ ڌאت؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِِ‬ ‫ﺟﺎﮘﮡ ﺟﺸﻦ ﺟﻦ ﮐﻲ، ﺳﮏ ﻧﻪ ﺳﺎري رאت؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ ُ‬ ‫َ ُ َ َ ُ‬ ‫ُאﺟﮭﻲ ﭔﺠﻬﻲ آﺋﻴﺎ، وאﺋﻲ ﻛﻦ ﻧﻪ وאت؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﻦ ﻧﻪ ﺑﺎت؛‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﻠﻲ ﺳﻮري‪ ‬ﭼﺎڙﻫﻴﺎ، ﺑﻴﺎن ﻛَ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ َ ِ‬ ‫ﺗﻮﮢﻲ ﻛﺴﻦ ﻛﺎت، ﺗﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﮘﻲ ﺳﻠﻦ ﻛﻴﻦ ﻛﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫٧‬ ‫َ‬ ‫ﺗﮍي ﻃﺒﻴﺒﻦ، ﮔﻬﺎﻳﻞ ﮔﻬﺮאن ﻛﮃﻳﻮ؛‬ ‫َُ َ‬ ‫ِّ‬ ‫َ ِّ‬ ‫ﭼﻜﻴﺎ ﭼﺎכ ﭼﻴﮭﻮن ﻛﺮي، ﻛﮍﻳﻮن ﻣﻮر ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬ ‫َ ُ‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِّ‬ ‫ﭙﻦ؛‬ ‫ُ َ‬ ‫َ‬ ‫دوﺳﺖ ﺟﻲ درﺳﻦ ﺳﻴﻦ، ﭘﺌﻲ ﭠﺎر ﭠ َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ِورﭼﻴﻮ وﻳﭳ َوﭸﻦ، آ‪ ‬ﺗﻪ ﭘﺮﻳﻢ! ُאﺑﮭﺎن.‬ ‫ِ َِ َ‬ ‫ِّ‬ ‫َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫٨‬ ‫َوڍي ﺟﻦ وڌﻳﺎس، َوري وﻳﭳ ﺋﻲ ﺳﻲ ﭤِﻴﺎ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﺮت ﭔﮅאﺋﻮن ﭘﭩﻴﻮن، روز ﻛﻴﺎﺋﻮن رאس؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ ُ َ ُ َ ُِ‬ ‫َُ‬ ‫ﻫﻴﻨﺌﮍא! ﺗﻨﻴﻦ ﭘﺎس، ﮔﻬﺎر ﺗﻪ ﮔﻬﺎﻳﻞ ﻧﻪ ﭤِﺌﻴﻦ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫٩‬ ‫وﻳﭳ! م ﭔﻜﻲ ڏي! َאﻻ ﭼﮝﻲ م ﭤِﻴﺎن!‬ ‫َِ َ‬ ‫َ َ ُ ِ‬ ‫ﺳﭵﮡ ﻣﺎن َאﭼﻲ، ﻛ َﺮ ﻻﻫﻮ ﭤِﻲ ﻛﮇﻫﻴﻦ.‬ ‫َ ِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ َ ُ َ‬
  21. 21. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٠١‬ ‫َ‬ ‫ﻫﺌﻴﻦ ﺗﻪ وﻳﭵﻦ َوٽ، ﺗﻮن ﻛﺌﻦ ﺟﻲ‪ ‬ﺟﮇو ﭤِﺌﻴﻦ؟‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ ََ‬ ‫ﺳﺮ ڏﻳﺌﻲ ۾ ﺳﭧ، ﻛﮭﻪ ﻧﻪ ﻛﻲ‪ ‬ڊﺑﮍא؟‬ ‫َ ِ ُ ُ‬ ‫ُِ‬ ‫١١‬ ‫َ‬ ‫ﻛﭡﻴﺲ ﻛﻮﻳﭵﻦ، ﺗﻦ ﻃﺒﻴﺐ ﻧﻪ ﮔﮇﻳﺎ؛‬ ‫ُ َ ِّ َ َ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ڏﻳﺌﻲ ڏﻧﭛ ڏڏن، ﭘﺎﮢﺎن ڏﻳﻞ ڏﮐﻮﺋﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫َ َ َ ِّ‬ ‫٢١‬ ‫ََ‬ ‫ِّ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺗﺮس ﻃﺒﻴﺒﻦ ﺟﻮ، ﺟﮇن ﻛﻴﻮ ﻧﻪ ﺟﺎت؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻮ وﻳﭵﻦ ﺟﻲ وאت، دאروﻧﺌﺎن ﺗﻨﮭﻦ دور ﭤِﻴﺎ.‬ ‫ِ ُ‬ ‫ِ‬ ‫٣١‬ ‫َ‬ ‫دאرون ۽ ﻛﺎرون، ﺟﺎن ﻛﻲ ﻛﻴﺎ وﻳﭳ ﻣﻮن؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﭔﻜﻲ ڏﻳﻨﺪא ﭔﺎﺟﻬﻪ ﺟﻲ، ﻧﮭﺎري ﻧﺎ ُڙون؛‬ ‫َ ِ ِ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻦ ﺟﻮن ﺳﻴﮡ ﻟﮭﻦ ﺳﺎرون، ﺗﻦ ﺗﺎن ڏﮐﻨﺪو ڏور ﭤﺌﻲ.‬ ‫َ َ ِ ُ‬ ‫٤١‬ ‫َُ ِ َ َ‬ ‫َאﮔﻬﻦ ﻣﮍي َאڄ، ﻛﻴﻮ ﺳﮇ ﺻﺤﺖ ﮐﻲ؛‬ ‫ُ‬ ‫ِِ‬ ‫َ‬ ‫ُ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ڏور، ڏﮐﻨﺪא! ﭜﭳ، ﻣﮭﺮي‪ ‬ﻣﻨﮭﻦ ڏﻳﮑﺎرﻳﻮ.‬ ‫َُ ِ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫َאﭼﻲ ﺳﺎر ﻟﮭﻴﺞ، ﺳﺎﺟﻦ ﺳﻮر ﺗﻤﺎري آﺋﻮن ﻣﺎري!‬ ‫ُ‬ ‫َ َ ُ َ ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ َ ِ‬ ‫ُ َ ﻤﺎري ﺟﻲ ﻣﺮאن، ﺗﺎن ﻣﻮن ڏوه م ڏﻳﺞ؛‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﻮر ﺗُ‬ ‫َ ِ‬ ‫ڊﺑﻦ ﭜﺮي ﻫﭥﮍא، دאرون، دوﺳﺖ! ﻛﺮﻳﺞ.‬ ‫ُ‬ ‫ََ‬ ‫ََِ َ‬
  22. 22. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭨﻴﻮن‬ ‫١‬ ‫َ َ‬ ‫ﻫﻲ‪ ‬ﻫﻲ‪َ !‬وﻫﻲ ﻫﺎ‪ ،‬ﻣﻦ ۾ ﻣﺤﺒﻮﺑﻦ ﺟﻲ!‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻴﺮא ﺟﻮش ﺟﻼﺋﻴﺎ، ﺑﻜﻴﻦ ﭔﺮي ﺑﺎهِ!‬‫َ َ ِ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﺴﻮ ﻣﭻ ﻣﭥﺎ‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﺴﺎه ﻧﻪ ِوﺳﮭﻮ!‬ ‫َ َ َ‬ ‫َ‬ ‫٢‬ ‫َُ ِ‬ ‫َ‬ ‫ﻛﺎﻧﮉﻳﻦ ﭨﺎﻧﮉﻳﻦ ﭔﺎﭔﺮﻳﻦ، ﭘﭽﺎن ﻣﺮ ﭘﻴﺌﻲ!‬ ‫ُ‬ ‫ُِ‬ ‫ﺟﻴﺮא، ﺟﮕﺮ، ﺑﻜﻴﻮن، ﺳﻴﺨﻦ ۾ ﭨﻴﺌﻲ!‬ ‫ِ‬ ‫ِ َِ ُ ِ ُ‬ ‫ِ ِ َ َ‬ ‫وﻳﭵﻨﺌﻮن وﻳﺌﻲ، ﭤِﻲ وﻫﻴﮣﻲ ﺳﭵﮣﻴﻦ!‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫٣‬ ‫ُ َ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﺮ ﺟﻮ ﺳﭹﻴﻮ ﺳﭵﮣﻴﻦ، ﭔِﻴﮭـَﺮ ﭔﺎڻ ﭜﺮي؛‬ ‫َ َ‬ ‫َ ِ‬ ‫َُ‬ ‫ُ َ‬ ‫َ َ‬ ‫ﮀﻤﻜﻴﻮ ﺳﻮ ﮀﻮه ﻣﺎن، ﻛﮍ ﻛﮍ ﻛﺎن ﻛﺮي؛‬ ‫َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺟﻴﺮא، ﺟﮕﺮ، ﺑﻜﻴﻮن، ﻟﻨﮕﻬﻲ ﭘﻴﻮ ﭘﺮي؛‬ ‫ِ َِ ُ ِ ُ‬ ‫ِ ُ‬ ‫ﻟﮙﻮ ﺟﻲ‪ ‬ﺟﮍي، ﺗﺎﮢِﻴﺎن، ﺗﻴﺮ ﻧﻪ ﻧِﻜﺮي!‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫٤‬ ‫َ َ َ َُ‬ ‫ﭘﭿ ﭘﺘﻨﮕﻦ ﮐﻲ، ﺳﻨﺪﻳﻮن ﮐﺎﻣﮡ ﺧﺒﺮون؛‬ ‫ُِ‬ ‫ُ ُ َ ِ‬ ‫َ‬ ‫آﮢِﻴﻮ وﺟﻬﻦ آڳ ۾، ﺟﻲ‪ ‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻲ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺟﻴﺮي ﺟﻨﻴﻦ ﺟﻲ، ﻟﮙﺎ ﻧﻴﺰא ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﺎ!‬ ‫ِ‬
  23. 23. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٥‬ ‫ﭘﺘﻨﮓ ﭼﺎﺋﻴﻦ ﭘﺎڻ ﮐﻲ، ﺗﻪ َאﭼﻲ آڳ ُאﺟﻬﺎ‪!‬‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ َ َ‬ ‫ﭘﭽﮡ ﮔﻬﮣﺎ ﭘﭽﺎﺋﻴﺎ، ﺗﻮن ﭘﭽﮡ ﮐﻲ ﭘﭽﺎ‪!‬‬ ‫َ ِ‬ ‫َ َ َ‬ ‫َ‬ ‫وאﻗﻒ ﭤِﻲ ِوﺳﺎ‪ ،‬آڳ ﻧﻪ ڏﺟﻲ ﻋﺎم ﮐﻲ.‬ ‫ِ ِ‬ ‫ُ‬ ‫٦‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ َ ُ َ‬ ‫ﭘﺘﻨﮓ ﭼﺎﺋﻴﻦ ﭘﺎڻ ﮐﻲ، ﭘﺴﻲ ﻣﭻ م ﻣﻮٽ!‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﮭﺎﺋﻲ‪ ‬ﺳﭙﻴﺮﻳﻦ ﺟﻲ، ﮔِﻬ ُﮍ ﺗﻪ ﭤِﺌﻴﻦ ﮔﻬﻮٽ!‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬ ‫َאﭸﺎ ﺗﻮن َאروٽ! ﮐﻮري ﺧﺒﺮ ﻧﻪ ﻟﮭﻴﻦ!‬ ‫ِ‬ ‫ََ‬ ‫ُ ُ‬ ‫٧‬ ‫َ ﱠ‬ ‫ﭘﺘﻨﮕﻦ ﭘﮫ ﻛﻴﻮ، ﻣﮍﻳﺎ ﻣﭥﻲ ﻣﭻ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ ﱠ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﺴﻲ ﻟﮭﺲ ﻧﻪ ﻟﭽﻴﺎ، ﺳﮍﻳﺎ ﻣﭥﻲ ﺳﭻ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ َ َ‬ ‫ﺳﻨﺪא ﮘﭽﻴﻦ ﮘﭻ، وﻳﭽﺎرن وﭸﺎﺋﻴﺎ.‬ ‫ِ‬ ‫َ ﱠ‬ ‫ِ‬ ‫٨‬ ‫ُ َ‬ ‫َ‬ ‫ﺟﻲ ﺗﺘﻮ ﺗﻦ ﺗﻨﻮر ﺟﺌﻦ، ﺗﻪ ﮀﻨﮉي ﺳﺎڻ ﮀﻤﺎ‪‬؛‬ ‫َ َ ُ ُ َ‬ ‫آﮢﻲ آڳ َאدب ﺟﻲ، ﭔﺎري ﺟﺎن ﺟﻼ‪‬؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺮﻗﻌﺎن אﻧﺪر ﺑﺎزﻳﻮن، ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﭛ ﭘﭽﺎ‪‬؛‬ ‫ُ‬ ‫َ َ ِ َ‬ ‫ﻟﮁﮡ ﻟﻨﺆ، ﻟﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ، ﭘﮅ ِر ﻫﮇ م ﭘﺎ‪‬؛‬ ‫ُ َ ُ ُ َ ِ ُ‬ ‫َ‬ ‫ﻣﺘﺎن ﻟﻮכ ﻟﮑﺎ‪ ،‬وﺻﺎﻻن وچ ﭘﺌﻲ!‬ ‫َ‬
  24. 24. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٩‬ ‫אﭸﺎ ﺗـﻨﻮرאن، ﻛﺎﻟﻬﻪ ﻛﮃﻳﺎﺋﻮن ﺳﭵﮣﻴﻦ؛‬ ‫َ ُ‬ ‫ﭘﮡ ﺗﺎﻳﺎﺋﻮن ﺗﻜﮍو، وﺣﺪت ﺟﻲ َوڌאن؛‬ ‫ُ ُ‬ ‫ﻣﺤﺒﺘﻴﻦ ﻣﭥﺎن، ﻣﭻ ﻣﻮرאﺋﻴﻦ ﻧﻪ ﻟﮭﻲ!‬ ‫ِ‬ ‫٠١‬ ‫َ‬ ‫ﭘﭽﺎﺋﻲ ﭘﮭﺎڻ، ﺟﻦ رﺳﺎﮢﻴﻮ ُرכ ﮐﻲ؛‬ ‫َ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُِ‬ ‫ﺗﻨﻴﻦ ﺳﻨﺪو ﭴﺎڻ، آﻫﻲ آﮘﮍﻳﻦ ﮐﻲ.‬ ‫١١‬ ‫ڌن‪ ‬ڌن‪ ‬ڌﻣﮡ وאر، אڄ ﭘﮡ آﮘﮍﻳﻦ ﺟﻲ؛‬ ‫َ َ‬ ‫َ‬ ‫ﭔﺎري ﻣﭻ ﻣﺠﺎز ﺟﻮ، אوﺗﻴﺎﺋﻮن אﮜﺎر؛‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ڌوڌא! ﭤِﻲ م ڌאر، ﺟﻢ ﻛﭽﻮ ُرכ ﻛﮣﻴﻮن ﭤﺌﻲ.‬ ‫ُ َ َ ِ‬ ‫٢١‬ ‫ڌوڌא! ﺗﻮن ﻧﻪ ڌﺋﻴﻦ! آڳ אوڏو ﻧﻪ وﭸﻴﻦ!‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُאﻻ ﺟﻲ ﻋﺸﻖ ﺟﺎ، ﺳﻲ ﺗﺎن ﺗﻮن ﻧﻪ ﺳﮭﻴﻦ!‬ ‫َ ِ‬ ‫َ‬ ‫ُאﭜﻮ אﺋﻦ ﭼﺌﻴﻦ، ﺗﻪ آﺋﻮن آﮘﮍﻳﻮ آﻫﻴﺎن!‬ ‫َِ‬ ‫ِ‬ ‫٣١‬ ‫َ ُ ُ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﺎﻧﺪאڻ ﻛﺮي، ﭘﮁﺞ ﮔﻬﺮ ﻟﮭﺎر ﺟﻮ!‬ ‫ُِ‬ ‫َ‬ ‫ڌﻛﻦ ﻫﻴﭟ ڌري، ﻣﺎن ﮔﮇﻳﻨﺌﻲ ُرכ ﺳﻴﻦ!‬ ‫َ‬ ‫َ‬
  25. 25. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٤١‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﺳﮭﻴﻦ ﺟﺌﻦ ﺳﺎﻧﺪאڻ، ڌﻛﻦ ﻣﭥﻲ ڌﻛﮍא!‬ ‫َ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َوھ وﭸﺎﺋﻲ ﭘﺎڻ، ڏي ڏﭔﺎﺋﻮن ڏﮜﺮﻳﻦ.‬ ‫ِ ِ‬ ‫٥١‬ ‫َאڄ آﮘﮍﻳﺎ آﺋﻴﺎ، ﺳﻮڌא ﺳﺮאﮢِﻲ؛‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﻴﺎري ﭘﺎﮢِﻲ، ﺗﻴﻐﻮن ﻛﻨﺪא ﺗﮑﻴﻮن.‬ ‫ُ‬ ‫٦١‬ ‫َאڄ آﮘﮍﻳﺎ آﺋﻴﺎ، ﺳﺎﺋﻮ ﻛﻲ ﺳﭵﺎڻ؛‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ ُ َ‬ ‫ﻻﻫﻴﻨﺪא ﻣﻮرﻳﺎڻ، ُرכ ﻛﺮﻳﻨﺪא ﭘﮅرو.‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫٧١‬ ‫ﺳﺮﻫﺎ ڏﭠﻢ ﺳﻲ، ﺟﻦ ﺳﺎﭸﺎ‪ ‬ﺳﺮאڻ ﺳﻴﻦ؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﺗﻴﻎ ﺗﻨﻴﻦ ﺟﻲ ﮐﻲ، ﻛﭧ ﻧﻪ ﻟﮙﻲ ﻛﮇﻫﻴﻦ.‬ ‫َ ِ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫ﺟﻲ‪ ‬ﺟﻴﺎرﻳﻮ، ﺟﻲ‪ ‬ﺟﻴﺎرﻳﻮ، ﻛﻴﻦ ﻣﻨﮭﻨﺠﮍو ﻫﺎرﻳﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ‬ﭘﭽﺎر، ﺳﻴﮣﻦ ﺟﻲ‪ ‬ﺳﻨﭝﺎر، ﺟﮇڙو ﺟﻲ‪ ‬ﺟﻴﺎرﻳﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ ِ َ‬ ‫ُאﭸﻴﻮ ﺗﻦ ﻋﻤﻴﻖ ﻣﺎن، ﭘﺮﻳﻦ ﭘﻮڄ ﭘﻴﺎرﻳﻮ؛‬ ‫ِ ُ ُ َ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﻣﺮض ﻣﺮﻳﻀﻦ ﺗﺎن، אﺷﺎري ﺳﺎڻ ُאﺗﺎرﻳﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﻛ َﺮم ﻛﺮﻳﻤﻦ ﺟﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ، َאﻫﮑﻲ‪ ‬ﻣﺎن ُאﻛﺎرﻳﻮ؛‬ ‫ُ ِ‬ ‫َ َ‬ ‫ﺳﻨﺌﻮن ﻣﻨﮭﻦ ﻛﺮي، ﺳﭙﺮﻳﻦ! َאﺋﻴﻦ ﻧﺮﻣﻞ ﻧﻮرﻧِﮭﺎرﻳﻮ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﺎﺋﻠﻦ ﺟﺌﻦ ﺳﮇ ﻛﺮي، َאﺋﻴﻦ ﻃﺎﻟﺤﻦ ﮐﻲ ﺗﺎرﻳﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬
  26. 26. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭼﻮﭤﻮن‬ ‫١‬ ‫َ‬ ‫אﻳﻚ ﭘﻴﺎﻟﻮ! ﭔﻪ ﭴﮣﺎ! ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﻛﺮي אِﻳﺌﻦ!‬ ‫ﻟﻴﮑﻴﺎ ﺟﻲ ﻟﮑﮡ ۾، ﺳﻲ ﻗﺮب رﺳﻨﺪא ﻛﻴﺌﻦ؟‬ ‫ِ َ‬ ‫ِ َ‬ ‫ُ‬ ‫َ ُ ِ‬ ‫ﻫﺌﮡ ﻛﻴﺎ ﻫﻴﺌﻦ، وאﻧﺠﻴﺎ، ﭘﺲ! وﺻﺎل ﮐﺎن.‬ ‫٢‬ ‫אﻳﻚ ﭘﻴﺎﻟﻮ! ﭔﻪ ﭴﮣﺎ! ﻋﺸﻖ ﻧﻪ אﻳﺌﻦ ﻛﺮي!‬ ‫َ‬ ‫آﭨ ِﻲ ﺳﻲ אﻳﻚ ﭤﻴﺎ، ﺟﻲ ﮔﺘﺎ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﮘﺮي؛‬ ‫ُ ُﱠ‬ ‫دوﺋﻲ ڌאر ڌري، ﺟﻪ ﺧﻠﺖ ﺧﻨﺠﺮ آﺋﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫٣‬ ‫אﻳﻚ ﭘﻴﺎﻟﻮ! ﭔﻪ ﭴﮣﺎ! ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﻛﺮي َאڌ!‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ َ َ َ‬ ‫אي ﺗﺎن، ﺳﺎﻋﺮ! ﺳﮅ، ﻛﻲ‪ ‬ﺟﺎ ﻗﻮאل ﺳﻴﻦ.‬ ‫ِ َ‬ ‫٤‬ ‫ُ‬ ‫ﻗﺎﺗﻞ ﻛﻤﺎﺋﻲ ﻛﺮي، َوھ ﻣﺎﮐﻲ ﺟﻲ ﻛﻦ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫وﭨﺎن وﻳﮭﻲ ﺗﻦ، ﭘﻴﺞ ﻛﻲ ﭘﻴﺎﻟﻴﻮن.‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫٥‬ ‫َ‬ ‫َ ِ َ َ ِ‬ ‫ﻫﻮﻧﺪو ﻫﮇ م ﺳﻨﮅ، ﻻ‪ ‬ﭘﻴﺎﻛﻦ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﭘﻮڄ ﭘﻴﺎرج ﭘﻨﮭﻴﮍא، وﻳﻨﺪא وﭠﻴﻮ ﻛﻨﮅ؛‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﻪ ﻫﭧ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻫﻨﮅ، ﻣﻮﮐﻲ! ﻛﻮ ﻣﺎن ﻟﮭﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬
  27. 27. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦‬ ‫َ‬ ‫ﻫﻮﻧﺪو ﻫﮇ م َرک، ﻻ‪ ‬ﭘﻴﺎﻛﻦ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ؛‬ ‫َ ِ َ ُ‬ ‫ََ ُ‬ ‫وﭨ ِﻲ وאﭨﺎڙﺋﻦ ﮐﻲ، ﺗﺎن ﭘﻴﺎري ﭘﺮک؛‬ ‫ﺳﺎ ﻟﮏ ﻟﮭﻲ ﭤﻲ ﻟﮏ، ﺟﺎ ﺗﻮ אﻳﻨﺪي ُאن ﺳﻴﻦ.‬ ‫َ ُ‬ ‫ِ َ‬ ‫ِ‬ ‫٧‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ َِ ِ ِ َ‬ ‫ﮔﻬﭩﻦ ۾ ﮔﻬﭩﻜﻦ، َوﭨـﻴﻮن ﭘﻴﻦ وه ﮔﺎڏﻳﻮن؛‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺑﺮﺧﻴﺰ ﺑﺪه ﺳﺎﻗِﻲ! ﭘﻴﺎر ﮐﻲ ﭘﺮﻳﻦ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﻜﻴﻦ ﻧﻪ ﭘﺮﭼﻦ، ﻣﭧ ﺗﻜﻴﺎﺋﻮن ﻣﻨﺠﻬﻴﺎن.‬ ‫ِ‬ ‫٨‬ ‫آﮢﻲ ُאﺗﺮ وא‪ ،‬ﻣﻮﮐﻲ‪ ‬ﻣﭧ ُאﭘﭩﻴﺎ؛‬ ‫ﻣﺘﺎرא ﺗﻨﮭﻦ ﺳﺎ‪َ ،‬אﭼﻦ ﺳﺮ ﺳﻨﺒﺎﻫﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫َِ َ‬ ‫َ‬ ‫٩‬ ‫َ‬ ‫وﺟﻬﺞ وאﭨﺎ ُڙﺋﻦ ﺗﻲ، ﻣﻴﺨﺎﻧﻲ ﺟﻲ ﻣﺎכ؛‬ ‫َ‬ ‫ﭤﻴﻨﺪي ﺳﮅ ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻴﻦ، ﻫﻨﮅ ﻫﻨﮅ ﭘﻮﻧﺪي ﻫﺎכ؛‬ ‫ُ‬ ‫ﭘﺮه ﺟﺎ ﭘﻴﺎכ، ﺟﻪ ﺳﻲ َאﮜﮡ آﺋﻴﺎ.‬ ‫َ ُ‬ ‫ِ‬ ‫٠١‬ ‫ﺟﻪ ﺳﻲ َאﮜﮡ آﺋﻴﺎ، ﺗﻪ ﺳﺮو ﻛﻨﺪא ﺳﭷ؛‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ﺳﺎﺋﻲ ﭤِﻴﻨﺪﻳﻦ ُאڃ، ﻫﻲ ﭘﻴﺘﻮ! ﻫﻮ آڻ ﻛﻲ!‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫١١‬ ‫ﻣﻮﮐﻲ ﭼﻮﮐﻲ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ، אﺻﻞ אوﮀﻲ ذאت؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َوﭨﻴﻮن ڏﻳﺌﻲ وאت، ﻣﺘﺎرא ﺗﻨﮭﻦ ﻣﺎرﻳﺎ.‬‫ِ َ‬
  28. 28. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٢١‬ ‫َِ‬ ‫ﻣﺘﺎرא ﻣﺮي وﻳﺎ، ﻣﻮﮐِﻲ! ﺗﻮن ﻧﻪ ﻣﺮﻳﻦ!‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ِ َِ َِ‬ ‫ﻛﻴﮭﻲ‪ ‬ﭘﺮ ﭘﺮﻳﻦ، ڏﮐﻲ! ڏאﺗﺎرن ري؟‬ ‫ِ‬ ‫٣١‬ ‫ِ َُ‬ ‫ﻣﺘﺎرא ﻣﺮي وﻳﺎ، ﻣﻮﮐِﻲ! ﺗﻮن ﺑﻲ ﻣﺮ؛‬ ‫َ‬ ‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ڏوس ڏﻣﺮ، ﻛﻮن ﺳﮭﻨﺪو ُאن ري!‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫٤١‬ ‫َ‬ ‫ﺳﺮي ﻛﻴﻦ ﻛﻴﻮن، وﻳﮡ ﻣﻮﮐﻲ‪ ‬ﺟﻲ ﻣﺎرﻳﺎ!‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫ﻛﻮ ﺟﻮ ﺳﺨﻦ ﻛﻼل ﺟﻮ، ﭘﺘﻲ ﺗﻲ ﭘﻴﻮن!‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫ﺗﮭﺎن ﭘﻮ‪ ‬ﭤﻴﻮن، ﻣﺮڻ ﻣﺘﺎرن ﮐﻲ!‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫٥١‬ ‫ِ ﱠ‬ ‫ﻛﻨﮅ ﻛﭩﺎرو، ﻣﻨﮭﻦ وﭨِﻲ، ﻋﺎدت ﺳﻨﺪﻳﻦ אي؛‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ِ ﱠ‬ ‫ُ ِ‬ ‫ﺗﻨﻴﻦ ﺗِﻜﻮن ڏﻧﻴﻮن، ﺟﻨﺒﻲ ﻣﻨﺠﻬﺎن ﺟﻲ؛‬ ‫ﺳﺮو ﺗﻦ ﺳﺒﻲ، ﺟﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻴﻮ ﺣﺎل ﮐﻲ.‬ ‫َ ِ ّ َ‬ ‫٦١‬ ‫ُ‬ ‫ِ ُ ِ‬ ‫ﻣﻮﮐﻲ‪ ‬ﻣﭡﻮ ﻧﻪ ﮔﻬﺮﻳﺎ، وه ﻧﻪ وﻫﺎﭨﻴﺎ؛‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺳﺮﻛﻲ‪ ‬ﻛﺎڻ، ﺳﻴﺪ ﭼﺌﻲ، ُאﺗﻲ ﭤِﻲ آﭨ ِﻴﺎ؛‬ ‫ﱠ‬ ‫ُ ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ََِ‬ ‫ﺟﻲ ﮘﺎﻟﻬﻴﻦ ﮘﻨﮝﺎﭨ ِﻴﺎ، ﺗﻦ ﺑﭡﻦ ﭘﺎﺳﻲ ﺑﭡﻴﻮن.‬
  29. 29. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٧١‬ ‫َ َ‬ ‫ﺳﺮ ڏﻳﺌﻲ ﺳﭧ ﺟﻮڙ، ﻛﻨﮭﻦ ﭘﺮ ﻛﻼﻟﻦ ﺳﻴﻦ!‬ ‫ُِ ِ َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َُ‬ ‫ﻛﺎﺗﻲ ﻛﺮٽ ﻛﭙﺎر ۾، ﺧﻨﺠﺮ آﮢﻲ ﮐﻮڙ!‬ ‫ِ َ ُ‬ ‫ﻣﺮﮢﺎن ﻣﻨﮭﻦ م ﻣﻮڙ، َوﭨ ِﻲ ﭤِﻲ وڌ ﻟﮭﻲ!‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫٨١‬ ‫َ َ َ َ َ ُ‬ ‫َوٽ َوٽ وﭨ ِﻲ‪ ‬۾، ﻣﭧ ﻣﭧ ﻣﻨﮅ ﭔﻴﻮ؛‬ ‫َ َ‬ ‫َ‬ ‫ﻗﺪر ﻛﻴﻒ ﻛﻼل ﺟﻮ، ﭘﻴﺎﻛﻦ ﭘﻴﻮ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫َאﭼﻦ درس دﻛﺎن ﺗﻲ، ﻛﻨﮅ ﻗﺒﻮل ﻛﻴﻮ؛‬ ‫َ َ‬ ‫ُ ُ‬ ‫َ َ ُ َ ﱠ‬ ‫ﺳﺮﻫﺎ ﺳﺮ ڏﻳﻮ، ﭼﮑﻦ ﺳﺮכ ﺳﻴﺪ ﭼﺌﻲ.‬ ‫ُِ‬ ‫ُ‬ ‫٩١‬ ‫ﻛﻼﻟﻨﺌﻮن ﻛﺎ‪ ،‬ﻣﺖ ﻧﻪ ﺳﮑﻴﻦ ﻣﻮن ﻫﻨﺌﺎن!‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫َ ِ‬ ‫َ ُ‬ ‫روﺋﻨﺪي رאت وﻫﺎ‪ ،‬ﭼﻜﺎﺋﻴﻨﺪي ﺑﭡﻴﻮن!‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫وאﺋﻲ‬ ‫دوس ﭘﻴﮭﻲ در آﻳﻮ، ﭤﻴﻮ ﻣﻠﮡ ﺟﻮ ﺳﺎﻋﻴﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ڏﻳﻨﮭﻴﻦ ﭘﭵﺎﮢـﺆن آﮢﻲ אﺳﺎن ﻛﻲ، ﻣﻮﻟﻲ ﻣﺤﺐ ﻣﻼﻳﻮ؛‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫وﻳﻮ وﮀﻮڙو، ﭤﻴﻮ ﻣﻴﻼﭘﻮ، وאﺣﺪ وא‪ ‬وאرﻳﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ ُ‬ ‫ﻫﻮ ﺟﻨﮭﻴﻦ ﺟﻮ ڏس ڏورאڏو، אوڏو אَ‬ ‫ڄ ﺳﻮ آﻳﻮ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫َ ۡ ُ َّ ِ ُ‬ ‫ﻋﺒﺪאﻟﻠﻄﻴﻒ ﭼﺌﻲ، َאﭼﻲ ﻋﺠﻴﺒﻦ ﭘﺎڻ ﻓﻀﻞ ﻓﺮﻣﺎﻳﻮ.‬ ‫َ ُ‬ ‫ِ‬
  30. 30. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫دאﺳﺘﺎن ﭘﻨﺠﻮن‬ ‫١‬ ‫َ‬ ‫ڏﻳﺎر؛‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﺳﻲ وﻳﺎ، ﺟﻲ َאﻛﺜﺮ ﺳﻴﻦ אَ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺎزي ﺑﺎزﻧﺪن ﮐﻲ، آﻫﻲ َאوﻳﺴﺎر؛‬ ‫َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ﭘِﺮﻳﺎ ﺳﻴﻦ ﭘﮭﻜﺎر، ِرﻧﺪي‪َ ‬رﺳﺎﮢﻲ ﻛﻴﺎ.‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫٢‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ‪ ‬ﺳﻴﺮ ﺳﭝﻦ ۾، ﺟﺌﻦ رﮘﻦ ۾ ﺳﺎه؛‬ ‫ُ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺎ ﻧﻪ ﻛﺮي ﮘﺎﻟﻬﮍي، ﺟﺌﻦ ﭘﻮﻳﻮن ﭘﺮوڙي ﭘﺴﺎه؛‬ ‫ِ‬ ‫ﺮي ﭘﮅ ِري.‬ ‫َ‬ ‫آﻫﺲ אي ﮔﻨﺎه، ﺟﻲ ﻛﺎ ﻛَ‬ ‫ِ ِ ُ‬ ‫٣‬ ‫ڏﻧﻲ ڏﮐﻮﻳﺎ، َאڻ ڏﻧﻲ رאﺿﻲ ﭤﻴﺎ؛‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ ﺗﻲ ﭤﻴﺎ، ﺟﺌﻦ ﻛﻴﻦ ﮐﻨﻴﺎﺋﻮن ﭘﺎڻ ﺳﻴﻦ.‬ ‫ِ‬ ‫٤‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ ﻻﻛﻮﻓﻲ، ﻛﻮن ﭜﺎﻧﺌﻴﺲ ﻛﻴﺮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﻣﻨﺠﻬﻴﺎن ﺋﻲ ﻣﻨﺠﻬﻪ وڙﻫﻲ، ﭘﮅر ﻧﺎﻫﺲ ﭘﻴﺮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ ِ‬ ‫َُ‬ ‫ﺟﻨﻴﻦ ﺳﺎﮢﺲ وﻳﺮ، ﭤﺌﻲ ﺗﻨﻴﻦ ﺟﻮ وאﻫﺮو.‬ ‫ُ‬ ‫٥‬ ‫ُ‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ‪ ‬ﺻﺎف ﻛﻴﻮ، ڌوﺋﻲ ورق ُوﺟﻮد ﺟﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﮭﺎن ﭘﻮ‪ ‬ﭤﻴﻮ، ﺟﻴﺌﺮي ﭘﺴﮡ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﺟﻮ.‬ ‫ِ‬
  31. 31. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٦‬ ‫َ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺻﻮﻓﻲ ﭼﺎﺋﻴﻦ، ﺳﮅ ﻛﺮﻳﻦ! ﺻﻮﻓﻴﻦ אي ﻧﻪ ﺻﻼح؛‬‫ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﮀﻠﻲ آڳ ۾.‬ ‫ﻛﺎﭨﻲ رک ﻛﻼه، وﺟﻬﻪ אُ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫٧‬ ‫ﺟﻲ ﻛﻼھ رﮐﻴﻦ ﻛﻨﮅ ﺗﻲ، ﺗﻪ ﺻﻮﻓﻲ ﺳﺎﻟﻢ ﭤِﻲ‪‬؛‬ ‫ُ َ‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫وه وﭨ ِﻲ ﻫﭣ ﻛﺮي، ﭘﺮ ﭘﻴﺎﻟﻮ ﭘﻲ‪‬؛‬ ‫ِ‬ ‫ﻫﻨﮅ ﺗﻨﻴﻦ ﺟﻮ ﻫﻲ‪ ،‬ﺟﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻴﻮ ﺣﺎل ﮐﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫َ ُ ِ‬ ‫٨‬ ‫َ ِ ِ‬ ‫ﺟﺴﻲ ۾ ﺟﺒﺎر ﺟﻮ، ﺧﻔﻲ ﺧﻴﻤﻮ ﮐﻮڙ؛‬ ‫َّ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻠﻲ ﺗﻮن زﺑﺎن ﺳﻴﻦ، ﭼﺎر ﺋﻲ ﭘﮭﺮ ﭼﻮر؛‬ ‫ِ‬ ‫َﱢ‬ ‫ﻓﻜﺮ ﺳﻴﻦ ﻓﺮﻗﺎن ۾، אﺳﻢ אﻋﻈﻢ ڏور؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﭔﻴﺎ در وﭸﻲ م ووڙ، אي َאﻣﻞ אﺋﺎﺋِﻴﻦ ﺳﭙﺠﻲ.‬ ‫ََ‬ ‫ِ ُ ُُ ِ‬ ‫َ‬ ‫٩‬ ‫َ‬ ‫ﻋﺎﻟﻢ آﺋﻮن ﺳﺎڻ، ﭜﺮﻳﻮ ﭤﻮ ﭜﻴﺮ ﻛﺮي؛‬ ‫َ‬ ‫َ ُ‬ ‫َ ُ‬ ‫ﭘﺎڻ ﻧﻪ آﻫﻲ ﭴﺎڻ، ﻣﺎﻧﮉي‪ ‬ﻣﻨﮉ ﭘﮑﻴﮍﻳﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫٠١‬ ‫َُ ِ َ ِ‬ ‫ﻃﺎﻟﺐ ﻛﺜﺮ، ﺳﻮﻧﮭﻦ ﺳﺮ، אي روﻣﻲ‪ ‬ﺟﻲ ُرو‪‬؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ُ َ ََ‬ ‫ﺟﻨﻴﻦ ڏﭠﻲ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻲ ﻛﮁﻴﻮ ﻛﻴﻦ ﻛﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫١١‬ ‫َُ ِ َ ِ‬ ‫ﻃﺎﻟﺐ ﻛﺜﺮ، ﺳﻮﻧﻬﻦ ﺳﺮ، אي روﻣﻲ‪ ‬ﺟﻲ رא‪‬؛‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ُ َ ََ‬ ‫َ‬ ‫ﻣﺎڙﻫﻮ אت ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻨﮉ ﻧﻪ ﭘﺴﻴﻦ ﻣﻨﮉﻳﻮ!‬ ‫َ ُ‬ ‫ُ ِ ِ ِ‬
  32. 32. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٢١‬ ‫ﻃﺎﻟﺐ ﻛﺜﺮ، ﺳﻮﻧﮭﻦ ﺳﺮ، روﻣﻲ‪ ‬ﭼﻴﻮ آﻫﻲ؛‬ ‫َُ‬ ‫َ ِ ُ َ ََ‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﺎڙي ﺟﻲ ﻻﻫﻲ، ﺗﻪ ﻣﻨﺠﻬﻴﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪو ﭤﺌﻲ.‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫٣١‬ ‫ﻇﺎﻫﺮ ۾ زאﻧﻲ، ﻓِﻜ َﺮ ﻣﻨﺠﻬﻪ ﻓﻨﺎ ﭤﻴﺎ؛‬ ‫ﺗﻨﻴﻦ ﮐﻲ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺟﻲ، ﻛﮍه אﻧﺪر ﻛﺎﻧﻲ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺣﺮف ﺣﻘﺎﻧﻲ، دور ﻛﻴﺎﺋﻮن دل ۾ .‬ ‫ُ َ ّ ِ َ ُ‬ ‫٤١‬ ‫ّ‬ ‫ُ َ‬ ‫ﺟﻦ ﮐﻲ دور درد ﺟﻮ، ﺳﺒﻖ ﺳﻮر ﭘﮍﻫﻦ؛‬ ‫َ ُ َ َ‬ ‫ّ‬ ‫ُ‬ ‫ﻓِﻜ َﺮ ﻓﺮﻫﻲ ﻫﭣ ۾، ﻣﺎٺ ﻣﻄﺎﻟﻊ ﻛﻦ؛‬ ‫ََ ِ‬ ‫ﭘﻨﻮ ﺳﻮ ﭘﮍﻫﻦ، ﺟﻨﮭﻦ ۾ ﭘﺴﻦ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﮐﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ّ‬ ‫َ‬ ‫٥١‬ ‫ﺳﺎ ﺳﭧ ﻧﻪ ﺳﺎرﻳﻦ، َאﻟﻒ ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ َאڳ ۾؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ‬ ‫ﻧﺎﺣﻖ ﻧﮭﺎرﻳﻦ، ﭘﻨﺎ ﭔﻴﺎ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﻟﺊ.‬ ‫ِ‬ ‫َُ‬ ‫ِ‬ ‫٦١‬ ‫ڳ ۾؛‬ ‫ﺳﺎ ﺳﭧ ﺳﺎرﻳﺎﺋﻮن، َאﻟﻒ ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ אَ‬ ‫ِ َ‬ ‫”ﻻَ ﻣﻘﺼﻮد ﻓﻲ אﻟﺪאرﻳﻦ“ אن ﭘﺮ ُאﺗﺎﺋﻮن؛‬ ‫ﱠ َ ِ ِ َِ‬ ‫َ ُ َ ِ‬ ‫ٰ َ‬ ‫ﺳﮙ ُـﺮ ﺳﻮﭠﺎﺋﻮن، ﭤﻴﺎ َرﺳﻴﻼ رﺣﻤﻦ ﺳﻴﻦ.‬ ‫ُ‬ ‫َ َ‬ ‫ِ‬
  33. 33. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٧١‬ ‫َאﮐﺮ ﭘﮍﻫﻲ َאﭜﺎﮘﻴﺎ! ﻗﺎﺿﻲ ﭤﺌﻴﻦ ﻛﻴﺎ‪‬؟‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﭜـﻴﺮﺋﻴﻦ ۽ ﭜﺎﻧـﺌﺌﻴﻦ، אﻳﮇא אﺋﻦ ﻧﻪ آ‪!‬‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﻋﺰאزﻳﻞ ﮐﻲ.‬ ‫ِ‬ ‫אن ﺳﺮﻛﻲ‪ ‬ﺳﻨﺪو ﺳﺎ‪ ،‬ﭘﮁﺞ َ‬ ‫ِ َ ُ ِ‬ ‫٨١‬ ‫َ ِ‬ ‫ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺰאزﻳﻞ، ﭔﻴﺎ ﻣﮍﻳﺌﻲ ﺳﮅڙﻳﺎ؛‬ ‫َ ِ‬ ‫ﻣﻨﺠﻬﺎن ﺳﻚ ﺳﺒﻴﻞ، ﻟﻌﻨﺘﻲ ﻻل ﭤﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ َ َ َ‬ ‫ِ‬ ‫٩١‬ ‫ُِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻮ ﻣﻮن ﭘﮍﻫﻴﻮ ﭘﺎڻ ﻟﺊ، ﺳﺒﻖ ﺳﺎﺑﻖ ﺟﻮ؛‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﭘﮭﺮﻳﻦ ﺳﭹﺎﺗﻢ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ، ﻧﻔﺲ ﺟﻮ ﻧﮭﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﻲ ﻋﺮﻓﺎن َאﺻﻞ ۾، ﭤﻲ ُروﺣﻦ روز ﻛﻴﻮ؛‬ ‫َ‬ ‫ِ َ ُ َ‬ ‫ُ‬ ‫وري َورق ﭘﻴﻮ، ﮔﮇﻳﻢ َوڍ وﺻﺎل ﺟﻮ.‬ ‫َ ُ‬ ‫٠٢‬ ‫ﻗﻠﻮب ۾؛‬ ‫ﭘﮍﻫﻴﻮ ﭤﺎ ﭘﮍﻫﻦ، ﻛﮍﻫﻦ ﻛﻴﻦ ُ ُ‬ ‫ﱠ َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ َ‬ ‫ﭘﺎﮢﺎن ڏوه ﭼﮍﻫﻦ، ﺟﺌﻦ َورق ورאﺋﻴﻦ وﺗﺮא.‬ ‫ﱠ‬ ‫َ‬ ‫ِ‬ ‫١٢‬ ‫َאﮐﺮ ﭘﮍه َאﻟﻒ ﺟﻮ، َورق ﺳﭛ وﺳﺎر؛‬ ‫َ َ‬ ‫َאﻧﺪر ﺗﻮن ُאﺟﺎر، ﭘﻨﺎ ﭘﮍﻫﻨﺪﻳﻦ ﻛﻴﺘﺮא.‬ ‫٢٢‬ ‫ُ‬ ‫ﺟﺌﻦ ﺟﺌﻦ َورق َورאﺋﻴﻦ، ﺗﺌﻦ ﺗﺌﻦ ڏﭠﻮ ڏوه؛‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﻨﮭﻦ ﻛﮭﮣﻲ‪ ‬ﻛﺒﻮ ﻛﻮھ؟ ﺟﻲ رﻫﮣﻲ‪ ‬رﻫﻴﻮ ﻧﻪ ﺳﭙﺮﻳﻦ.‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ ِ‬
  34. 34. ‫ﺳﺮﻳﻤﻦ ﻛﻠﻴﺎڻ‬ ‫ﺷﺎھ ﺟﻮ رﺳﺎﻟﻮ‬ ‫٣٢‬ ‫ﻛﺎﺗﺐ! ﻟﮑﻴﻦ ﺟﺌﻦ، ﻻﻳﻮ ﻻم َאﻟﻒ ﺳﻴﻦ؛‬ ‫ُ‬ ‫ِ َ ِِ‬ ‫َאﺳﺎن ﺳﭵﮡ ﺗﺌﻦ، رﻫﻴﻮ آﻫﻲ روح ۾ .‬ ‫ُ‬ ‫٤٢‬ ‫ِ َ‬ ‫ﺗﮭﮍא ﭼﺎﻟﻴﮭﺎ ﻧﻪ ﭼﺎﻟﻴﮫ، ﺟﮭﮍو ﭘﺴﮡ ﭘﺮﻳﻦ‪ ‬ﺟﻮ؛‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ﻛﮭﮍي ﻛﺎﺗﺐ! ﻛﺮﺋﻴﻦ، ﻣﭥﻲ ﭘﻨﻦ ﭘﻴﮫ ؛‬‫ِ َ َ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺟﻲ ورق وאرﻳﻦ وﻳﮫ، ﺗﻪ َאﮐﺮ ُאﻫﻮﺋﻲ ﻫﻴﻜﮍو.‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ِ َ‬ ‫٥٢‬ ‫ُ‬ ‫ﺗﻦ ﮐﮇي، ﻣﻦ ﺣﺠﺮو، ﻛﻴﻢ ﭼﺎﻟﻴﮭﺎ َرک؛‬ ‫َ ُ ُ‬ ‫َ ُ ُ ِ‬ ‫ِ َ َ َ ُ‬ ‫ﻛﻮه ﻧﻪ ﭘﻮﭴﻴﻮ ﭘﻮﭴﺌﻴﻦ، َאﭠـﺌﻲ ﭘﮭ َﺮ َאﻟﮏ؟‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫ُ ََ ُ َ َ َ‬ ‫ﺗﺎن ﺗﻮن ﭘﺎڻ ﭘﺮک! ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ڏאﻧﮭﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن.‬ ‫٦٢‬ ‫ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ڏאﻧﮭﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن، ﻛﻮ ﻫﻨﮅ ﺧﺎﻟﻲ ﻧﺎه؛‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫َאﺣﺪא ﺟﻲ ََאرک ﭤﻴﺎ، ﺳﻲ ﻛﺎﻧﺌﺮ ﻛﺒﺎ ﻛﺎﻧﮫ؟‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﻣﺤﺐ ﻣﻨﺠﻬﻴﻦ ﻣﻦ ﻣﺎﻧﮫ، ﻣﻮن َאﭴﺎﮢﻨﺪي‪ُ ‬אﺟﻬﻴﻮ.‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ‬ ‫ُ ﱡ‬

×